You are here: Ειδησεις Πολιτικη ΛΙΜΑΝΙ «ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΑ». Ο «ΚΟΜΒΟΣ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΦΕ ΓΥΑΛΙ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ.

ΛΙΜΑΝΙ «ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΑ». Ο «ΚΟΜΒΟΣ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΦΕ ΓΥΑΛΙ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
alt
Άνοιξε στις 11 Μαρτίου και επισήμως η νέα τουριστική περίοδος με την έλευση του πρώτου κρουαζιερόπλοιου στο λιμάνι της Κέρκυρας. Η αλήθεια είναι ότι οι κρουαζιέρες, έχουν αναδειχτεί τα τελευταία χρόνια, σε έναν «δυνατό κρίκο» του Κερκυραϊκού τουρισμού, αν και τα τελευταία 2-3 χρόνια, με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μεσόγειο, ο κλάδος και ο τομέας των κρουαζιέρων παρουσιάζει μια ύφεση, παρά ταύτα η Αδριατική και η ευρύτερη περιοχή μας «κρατά» ακόμα. Υπ’ αυτές τις προϋποθέσεις, για να διατηρήσει τα σημαντικά οφέλη που προκύπτουν από τον τομέα της Κρουαζιέρας ο τουριστικός μας προορισμός, θα πρέπει να ξαναδούμε και να επαναπροσεγγίσουμε την διαχείριση της. Κατ’ αρχήν όμως θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο ΟΛ.ΚΕ θα πρέπει να φανεί συνεπής, όσον αφορά τα έργα που βρίσκονται στην δικαιοδοσία του και τα οποία είναι εκκρεμή και δεν έχουν ολοκληρωθεί, για να μην πω ότι καρκινοβατούν, όπως το Καφέ Γυαλί, αλλά και η Γαρίτσα και εσχάτως, ο περίφημος «κόμβος» ο οποίος, «όλο τελειώνει και όλο καθυστερεί». Κάτι σαν το «πρωί το κτίζουνε και το βράδυ το γκρεμίζουνε». Ράβε ξήλωνε σε δουλειά να βρισκόμαστε. Καλά, δεν αναφέρομαι στο λιμάνι του εσωτερικού το οποίο περιμένουμε να λειτουργήσει, ίσως πάνω από 10 χρόνια. Και λίγα που λέω. Γι’ αυτό φοβάμαι ότι το λιμάνι μας, είναι «ευχή και κατάρα». Ευχή γιατί προφανώς βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τα υπόλοιπα λιμάνια της Περιφέρειας και «κατάρα» γιατί, ενώ υπάρχουν οι προϋποθέσεις, μην ξεχνάμε ότι στην Κέρκυρα λειτουργεί ο ΟΛ.ΚΕ, ενώ στα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου, Λιμενικά Ταμεία και ο καθένας μας καταλαβαίνει τη διαφορά, καθυστερούμε στην ολοκλήρωση σημαντικών έργων. Όπως στην υπόθεση των Υδροπλάνων. Ναι μεν αδειοδοτήθηκαν τα δυο πρώτα υδατοδρόμια, αλλά έμειναν εκεί. Τώρα όσον αφορά την Κρουαζιέρα. Κατ’ αρχή, θεωρώ ότι θα υποπέσουμε σε ένα σοβαρό στρατηγικό ατόπημα, το οποίο θα μας στοιχήσει ενδεχομένως στο μέλλον αρκετά, αν αποδεχθούμε τη μονοκαλλιέργεια των κρουαζιέρων. Ναι μεν, μας αποδίδουν σημαντικά οφέλη, αλλά η Κέρκυρα δεν είναι και κυρίως δεν πρέπει να καταστεί, μόνο προορισμός κρουαζιέρων. Μαζί με την κρουαζιέρα, πρέπει και οφείλουμε να κάνουμε τις απαραίτητες ενέργειες για να πετύχουμε την περιβόητη επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου. Μια εξ’ ίσου σημαντική παράμετρος που θα προσδιορίσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον των κρουαζιέρων στο νησί μας, είναι το να καταστεί επιτέλους το λιμάνι της Κέρκυρας home port, όπως το Λιμάνι του Ηρακλείου και το λιμάνι της Ρόδου. Είναι κινήσεις που οφείλει το Δ.Σ, να επισπεύσει για να μην χάνουμε πολύτιμο χρόνο, αφού ο ανταγωνισμός είναι αδυσώπητος. Μια επίσης σημαντική προϋπόθεση, που θα διασφαλίσει το μέλλον των κρουαζιέρων, ως εναλλακτική μορφή τουρισμού με δυναμική, είναι επιτέλους να βρεθεί, να συναποφασιστεί απ’ όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, ένας διαφορετικός τρόπος εκμετάλλευσης και διαχείρισης των κρουαζιέρων, ώστε αφ’ ενός να διαχέεται ο «πλούτος» σε όσο το δυνατόν περισσότερες επαγγελματικές ομάδες και αφ’ ετέρου, να μην αποτελεί ο τουρισμός των κρουαζιέρων, την αφορμή για έναν μικρό ετήσιο εμφύλιο πόλεμο που ζούμε και βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, ανάμεσα στους «βόρειους» και «νότιους» επαγγελματίες της πόλης. Θα πρέπει να αντιληφθούμε και να αποδεχτούμε όλοι μας, ότι η πόλη δεν είναι μόνο η Σπηλία και ο Άγιος Σπυρίδωνας. Υπάρχει και το Σαρόκο, υπάρχει και το Μαντούκι, υπάρχει και ο «νέος δρόμος», η Μητροπολίτου Μεθοδίου, υπάρχουν και άλλες περιοχές. Δεν μπορούν και δεν είναι σωστό, να κερδίζουν από τις κρουαζιέρες, μόνο οι επαγγελματίες αυτών των περιοχών. Όπως επίσης δεν είναι δίκαιο και κοινωνικά αποδεκτό, να καρπώνεται το μεγαλύτερο κέρδος, ένας ή δύο επιχειρηματίες του τουρισμού. Θα πρέπει βεβαίως να πούμε ότι το Λιμάνι μας ανέβηκε level, επίπεδο με την ολοκλήρωση από την Περιφερειακή αρχή του Σπύρου Σπύρου της προέκτασης του προβλήτα των κρουαζιεροπλοίων. Έγιναν πολλά τα προηγούμενα χρόνια, οφείλει και η σημερινή διοίκηση να φανεί αντάξια των προηγουμένων όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και κατ’ επέκταση των προσφορά στον τουριστικό μας προορισμό και στον τόπο μας.