You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΜΕ ΟΜΟΘΥΜΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΧΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΗ αίσια, όπως φαίνεται, εξέλιξη για τη διατήρηση της λειτουργίας του Αστυνομικού τμήματος Λευκίμμης και η μη κατάργηση του και συγχώνευση με τον αστυνομικό τμήμα Μπενιτσών (Αχιλλείου), μετά την συνάντηση της διαπαραταξιακής επιτροπής που αποφάσισε το δημοτικό συμβούλιο και με την συμμετοχή εκπροσώπων της περιοχής, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με την πολιτική και φυσική ηγεσία της Αστυνομίας, θεωρώ ότι πρέπει να αποτελέσει τον «οδηγό» για το πώς θα πρέπει να διεκδικούμε θέματα, υποθέσεις, αιτήματα και στόχους για τον τόπο μας. Και όλα αυτά όταν υπήρχε, μάλλον απαισιοδοξία για το αποτέλεσμα της συνάντησης, εξ αιτίας της πρόσφατης έκδοσης του Προεδρικού Διατάγματος, βάσει του οποίου καταργούνταν τα δύο αστυνομικά τμήματα και συγχωνεύονταν σε ένα. Θα μου πείτε, καλά κάναμε και αντιδράσαμε με τον τρόπο που αντιδράσαμε, στην υπόθεση της αναδιάρθρωσης των αστυνομικών υπηρεσιών, με τα γνωστά πλέον αποτελέσματα, τα οποία βεβαίως περιμένουμε να οριστικοποιηθούν το επόμενο τρίμηνο, αλλά υπάρχουν πολύ σημαντικότερα προβλήματα και ζητήματα που εκκρεμούν. Θα συμφωνήσω ότι όντως υπάρχουν σημαντικότερα προβλήματα και ζητήματα και μάλιστα στρατηγικής σημασίας, αλλά στέκομαι στην μεθοδολογία διεκδίκησης αυτών των ζητημάτων. Προέχει βεβαίως όλοι οι εμπλεκόμενοι θεσμικοί παράγοντες, να καθίσουν γύρω από ένα τραπέζι και να συμφωνήσουν σε αυτά τα 3-4 ζητήματα – θέματα, τα οποία μπορούν να διεκδικηθούν. Να βρεθεί ένα modus Vivendi, αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει να παραμερίσουν τις κομματικές διαφορές και τους εγωισμούς και να θέσουν πάνω απ’ όλα το καλό του τόπου μας. Για τις πολιτικές κόντρες υπάρχει και ο χρόνος και η πολιτική κονίστρα για να αντιπαρατεθούν. Ποια είναι αυτά τα θέματα για τα οποία θα έπρεπε να δημιουργηθεί ένα παγκερκυραικό μέτωπο διεκδίκησης; Δεν θέλω να υποδείξω εγώ, δεν είμαι ο κατάλληλος, αλλά μέσα από το ρεπορτάζ και την εμπειρία τόσων χρόνων υπάρχουν 4-5 ζητήματα κορυφαία κατά την άποψη μου. Θεωρώ ότι θα έπρεπε όλοι μαζί να διεκδικήσουμε έκτακτες χρηματοδοτήσεις για το οδικό δίκτυο και κυρίως, επειδή το οικονομικό αντικείμενο υπερβαίνει το Σ.Ε.Σ να βρεθούν χρηματοδοτικές πηγές, ίσως από το τομεακό για την κατασκευή των παρακάμψεων, ώστε ο στόχος του άξονα βορά – νότου κάποια στιγμή να μπορέσει να υλοποιηθεί. Επίσης να διεκδικηθεί τεκμηριωμένα η υλοποίηση του έργου των φραγμάτων. Όλου του έργου και όχι τμηματικά, όπως γίνεται τώρα. Δυο ακόμα θέματα στρατηγικής σημασίας, κυρίως για τον τομέα της δημόσιας υγείας, είναι η απαίτηση της επανασύστασης της Υγειονομικής Περιφέρειας Ιονίων Νήσων και η επαναφορά της έδρας του ΕΚΑΒ από τα Γιάννενα στο νησί μας. Όπως επίσης όλοι μαζί θα πρέπει να διεκδικήσουμε την θαλάσσια σύνδεση της Κέρκυρας με την Σαγιάδα, με τα απαραίτητα βέβαια έργα οδικής σύνδεσης της Σαγιάδας με την Ηγουμενίτσα. Εδώ χρειάζεται συνεργασία με τους θεσμικούς της απέναντι ακτής, σε ένα θέμα που υπάρχει και η δική τους συναίνεση αφού ωφελημένες θα βγουν και οι δυο περιοχές. Θα πρόσθετα τέλος ότι θα πρέπει να ξαναδούμε την υπόθεση νέου αεροδρομίου στο νότο, μια συζήτηση που άνοιξε ο πρώην Υπουργός Νίκος Δένδιας και την διεκδίκηση κονδυλίων για νέες Φυλακές. Αλλά αυτά είναι ζητήματα στα οποία θα πρέπει να συμφωνήσουν οι σημερινοί θεσμικοί παράγοντες. Αρκεί να υπερβούν το «εγώ» και να λειτουργήσουν με γνώμονα το «εμείς» και το συνολικό καλό του τόπου μας και των κατοίκων του.

ΟΙ ΕΓΩΙΣΜΟΙ ΤΟΥ Ο.Κ.Ε ΚΑΙ Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΒΥΘΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΕΡΚΥΡΑΙΚΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ. ΓΡΑΦΕΙ Ο Δ. ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΤην ίδια στιγμή που παρακολουθούμε με ανάμεικτά αισθήματα τις προσπάθειες άλλων ελληνικών πόλεων να «στήνουν» Καρναβάλια, επ’ ωφελεία του τόπου τους, με μεγάλη επιτυχία σε κάποιες περιπτώσεις και πόλεις οι οποίες δεν διέθεταν την καρναβαλική παράδοση που διέθετε η Κέρκυρα, δυστυχώς στον τόπο μας το Καρναβάλι «βυθίζεται» κάθε χρόνο και περισσότερο. Αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα τα τελευταία 10 περίπου χρόνια, με αποτέλεσμα το φημισμένο κατά το παρελθόν Κερκυραϊκό Καρναβάλι, τουλάχιστον στις δεκαετίες του ’60, ’70 και ’80 αλλά ακόμα και στη δεκαετία του ’90 όπου είχε πρωταγωνιστήσει τότε ο Ο.Κ.Ε με τη συνδρομή και τη βοήθεια τόσο της Δημοτικής Αρχής αλλά και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, σήμερα να είναι εντελώς απαξιωμένο. Οι αιτίες είναι πολλές, όπως και οι ευθύνες είναι επίσης πολλές. Δυστυχώς οι έχοντες την ευθύνη των πραγμάτων, όσοι παίρνουν την αποφάσεις και διαχειρίζονται τα σχετικά πράγματα, δείχνουν να μην πολύ πιστεύουν στο θεσμό, ο οποίος είναι όντως ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για την τοπική μας οικονομία, ως τουριστικός προορισμός που ζει κατά 90% από αυτή την δραστηριότητα, αλλά και ως τόπος, που διαθέτει μια τεράστια παράδοση, πλουραλιστική όσον φορά τις προσλαμβάνουσες της, κάτι που αποτελεί ένα επιπλέον πλεονέκτημα, αφού η ταυτότητα του Κερκυραϊκού Καρναβαλιού, δεν είναι μονοδιάστατη, αφού έχει «γεωγραφικές» επιρροές τόσο από τη δύση, όσο και από την ανατολή, αλλά και χαρακτηρίζεται και από την κοινωνική διαστρωμάτωση, με την αστική παράδοση και την παράδοση των χωριών μας και την περιαστικών περιοχών. Πάνω σε αυτά τα πλεονεκτήματα που μας έχει κληροδοτήσει η παράδοση μας, θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις να «στηθεί» ή αν θέλετε να μορφοποιηθεί ένα ελκυστικό προϊόν, το οποίο να προσελκύει επισκέπτες, επ’ ωφελεία της τοπικής οικονομίας, αλλά παράλληλα θα αποτελεί και μια ευκαιρία ανάδειξης και προβολής της πλούσιας πολιτιστικής μας κληρονομιάς, με τις ιδιαιτερότητες της, που να κάνουν το Καρναβάλι να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα Καρναβάλια στις άλλες Ελληνικές πόλεις. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να μπορέσουμε πρωτίστως να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, να συνεργαστούν όλες οι δυνάμεις του τόπου μας, όπως κάνουν οι υπόλοιποι συνέλληνες και τότε ναι, μπορούμε να πετύχουμε. Δυστυχώς βλέπουμε να κυριαρχούν οι εγωισμοί, οι προσωπικές στρατηγικές και η λογική του ποιο θα έχει τα «πρωτεία» και την προβολή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα φετινά Πετεγολέτσα, τα οποία κατά κάποιον τρόπο, αποφάσισε ετσιθελικά(;) ο Ο.Κ.Ε να τα διοργανώσει αποκλείοντας άλλα σωματεία που ήθελαν και μπορούσαν να προσφέρουν με τις δικές τους δυνάμεις για να βγει το αρτιότερο αποτέλεσμα, όπως πέρσι. Και δεν τα γράφω εγώ, αλλά είναι χαρακτηριστική η επιστολή της Κερκυραικής Μασκαράτας, με την οποία έκανε γνωστή την απόφαση της να αποχωρήσει από την φετινή εκδήλωση των Πετέγολων. Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα: «Θα θέλαμε να διευκρινίσουμε ότι πέρυσι μετά από αίτημα του Δήμου Κέρκυρας προς φορείς για οργάνωση των Πετεγολέτσων, απαιτήθηκαν χρήματα για τη σκηνοθεσία και τη πληρωμή των ηθοποιών, τα οποία ο δήμος δε διέθετε. Η Κερκυραϊκή Μασκαράτα προσφέρθηκε αφιλοκερδώς, να αναλάβει το εγχείρημα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Στο εγχείρημα αυτό προσκαλέσαμε τον Ο.Κ.Ε. για συνδιοργάνωση όπου ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα. Η περυσινή συνδιοργάνωση και συνεργασία είχε ως αποτέλεσμα μια άψογη παράσταση των Κερκυραϊκών Πετεγολέτσων σε κείμενα του Νίκου Παγκράτη». Και καταλήγει η Κερκυραϊκή Μασκαράτα: «Νομίζαμε ότι η περυσινή πετυχημένη συνταγή θα συνεχιζόταν και φέτος αλλά δυστυχώς προς μεγάλη μας έκπληξη πληροφορηθήκαμε από τηλεοπτική συνέντευξη του Προέδρου του Ο.Κ.Ε. και από δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας ότι τα Πετεγολέτσα τα διοργανώνει ο Ο.Κ.Ε. και μάλιστα παραδοσιακά. Έτσι, νιώθουμε την υποχρέωση, φίλες και φίλοι, να σας ενημερώσουμε ότι ΔΕΝ θα συμμετέχει η Κερκυραϊκή Μασκαράτα στα φετινά Πετεγολέτσα αφού περισσεύουμε!» Με αυτές τις λογικές Κύριοι, δεν πάμε πουθενά και δυστυχώς μην περιμένετε να δούμε ο τόπος μας με αποκλεισμούς και με εγωισμούς να πάει μπροστά.

ΠΟΣΟ ΕΤΟΙΜΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ; ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Οσονούπω θα ξεκινήσει η νέα τουριστική περίοδος, η οποία σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και τα πρώτα μηνύματα θα είναι εξόχως θετική, με την προοπτική να γίνει νέο ρεκόρ αφίξεων, τόσο όσον αφορά την χώρα μας αλλά και πιο συγκεκριμένα τον τουριστικό μας προορισμό, δηλαδή την Κέρκυρα, αλλά ανακύπτει το αγωνιώδες ερώτημα, κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε αυτό το νέο «κύμα» επισκεπτών που σε λίγους μήνες θα καταφθάσει στο νησί μας. Και για να επεκτείνω το ερώτημα κατά πόσο είμαστε έτοιμοι, ως Ιόνια νησιά, να υποδεχθούμε τους φετινού επισκέπτες, σχετικά με τις δημόσιες υποδομές και τα προβλήματα που καταγράφονται και τα οποία σχετίζονται με την διαχείριση των απορριμμάτων, με το οδικό δίκτυο και τα ημιτελή, σε όλα τα Ιόνια νησιά, έργα, τα οποία υποβαθμίζουν την εικόνα του τουριστικού μας προορισμού. Όσον αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων εδώ είναιalt το μεγάλο ερώτημα, κατά πόσο θα τα καταφέρουμε φέτος και δεν θα αποτελέσει, αυτή η «αχίλλειος πτέρνα», αιτία δυσφήμισης των προορισμών μας. Στη Ζάκυνθο η κατάσταση είναι γνωστή με τα σκουπίδια να έχουν κατακλύσει το νησί και να βρίσκονται στους δρόμους σχεδόν 5 μήνες. Την ίδια στιγμή που η Δημοτική αρχή καταβάλλει προσπάθειες να διορθώσει την «ανορθογραφία», καταγγέλλει πολιτικά παιχνίδια που δυσκολεύουν το έργο της. Στη Κέρκυρα μπορεί τα σκουπίδια να μην είναι στους δρόμους, όπως πέρσι και ελπίζουμε να μην ξαναζήσουμε ανάλογες σκηνές, αλλά υπάρχει αβεβαιότητα και ανασφάλεια, εξ αιτίας της καθυστέρησης υλοποίησης των δεσμεύσεων που συμπεριλαμβάνονται στον «οδικό χάρτη» που είχε δημοσιοποιήσει η δημοτική αρχή τον περασμένο Ιούλιο. Η ενδιάμεση λύση με την λειτουργία του δεματοποιητή καθυστερεί, λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων και λόγω της καθυστερημένης πληρωμής του εργολάβου, ενώ παράλληλα έχουν διαρρεύσει νέα σενάρια για την οριστική λύση και την χωροθέτηση του εργοστασίου της ολοκληρωμένης διαχείρισης, μεγαλώνοντας έτσι την αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι, αλλά και την ανασφάλεια των επιλογών αυτών, αφού από τη μία υπάρχει η ασφυκτική πίεση του χρόνου και από την άλλη, οι δυσκολίες των γραφειοκρατικών διαδικασιών σε αυτές τις περιπτώσεις. Τώρα όσον αφορά την κατάσταση του οδικού δικτύου του νησιού μας και εδώ τα προβλήματα είναι τεράστια και ελλοχεύει ο κίνδυνος, να μην είμαστε έτοιμοι τη νέα χρονική περίοδο, αφού οι χρηματοδοτήσεις είναι μειωμένες και δεν επαρκούν για την αποκατάσταση των ζημιών που έχουν προκληθεί στο οδικό δίκτυο και λόγω των φετινών έντονων βροχοπτώσεων. Οι όποιες παρεμβάσεις γίνονται, τόσο από το Δήμο όσο και από την Περιφέρεια, σίγουρα δεν επαρκούν να καλύψουν το μέγεθος των αναγκών. Τέλος υπάρχει μεγάλος προβληματισμός για τα ημιτελή έργα που βρίσκονται στο νησί μας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το έργο της παραλιακής της Γαρίτσας, που αποτελεί τη «βιτρίνα» για την πόλη, αλλά και την κατάσταση στο λιμάνι της Λευκίμμης, που αποτελεί τη δεύτερη θαλάσσια είσοδο στο νησί μας και ακόμα δεν έχει προχωρήσει η διαδικασία καθαρισμού του από τα φύκια και τα φερτά υλικά. Έτσι λοιπόν ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσει η νέα τουριστική περίοδος με έντονο το αίσθημα της ανασφάλειας, όσον αφορά την ετοιμότητα μας.

«ΜΝΗΜΕΙΟ» ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔεν θα υιοθετήσω σε καμία περίπτωση, αυτό που γράφτηκε σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης για την «εκδίκηση της γυφτιάς», απλά θα δεχτώ ότι, όσα έγιναν τις τελευταίες ημέρες στα πρώην Ξενοδοχεία ΧΑΝΔΡΗΣ και οι «εικόνες ροκ» που εκτυλίχθησαν, αποτελούν «μνημείο» τσαπατσουλιάς και προχειρότητας ή αν θέλετε, είναι ο «καθρέφτης» της καθημερινής μας πραγματικότητας και που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων την λειτουργία της αυτοδιοίκησης Α! και Β! βαθμού. Η ιστορία είναι γνωστή, λίγο πολύ σε όλους μας, ο νέος ιδιοκτήτης των πρώην ξενοδοχείων ΧΑΝΔΡΗΣ, με την ευκαιρία της ανακαίνισης τους, δώρισε όλο τον κινητό εξοπλισμό των δυο μονάδων στη Περιφέρεια και στο Δήμο Κέρκυρας, θέτοντας ένα χρονικό όριο, εύλογο κατά την άποψη μου, για την απομάκρυνση του εξοπλισμού. Τα όσα επακολούθησαν είναι χαρακτηριστικό της λειτουργίας των αυτοδιοικητικών μας πραγμάτων, αποκαλύπτοντας σε όλο της το μεγαλείο, την προχειρότητα, την επιπολαιότητα και την αντίληψη με την οποία λειτουργούν οι υπηρετούντες το θεσμό, διαχρονικά, λίγο πολύ. Και το λέω αυτό γιατί ανάλογα φαινόμενα τα έχουμε συναντήσει και σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν, το πρόσφατο και το απώτερο, ας μην αναφέρω συγκεκριμένες περιπτώσεις, οι οποίες είναι γνωστές στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι «αυτοί είμαστε και γι’ αυτό έχουμε φθάσει, εδώ που έχουμε φθάσει» και προσωπικά δεν θα τον αδικήσω, ούτε μπορώ να τον αντικρούσω. Όντως δεν έχουμε συνηθίσει να λειτουργούμε θεσμικά και συνολικά, συνεργατικά αν θέλετε. Η εξουσία φοβάμαι ότι «γεμίζει» τους εκάστοτε κυβερνώντες με αρκετή δόση αλαζονείας, θεωρώντας ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, αγνοώντας την μειοψηφία και το δημόσιο καλό και συμφέρον. Και επιπλέον λειτουργώντας με παλαιοκομματικές αντιλήψεις, οι οποίες έχουν στη δομή και στον πυρήνα της «φιλοσοφίας» τους, το πώς θα κερδίσουμε «ψηφουλάκια» και πως θα δημιουργήσουμε πελατειακές σχέσεις. Και δυστυχώς αυτό είναι το χαρακτηριστικό όσων εκπροσωπούν όχι μόνο το «παλιό» αλλά και το «νέο». Ξεχνούν αυτό που έχουν πει με περισσή σοφία οι πρόγονοι μας για τον «άρχοντα»: Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει, δεύτερον, ότι κατά νόμους άρχει και τρίτον, ότι ουκ αεί άρχει. Αν εφάρμοζαν αυτή τη ρήση κατά πρώτον, θα αναγνώριζαν ότι σε αυτές τις δύσκολες εποχές που το χρήμα «λείπει» οι ανάγκες είναι τεράστιες και θα έπρεπε τα αντικείμενα της δωρεάς, να διανεμηθούν αφού πρώτα αξιολογούνταν και ιεραρχούνταν οι ανάγκες, να ετίθεντο συγκεκριμένα κριτήρια και να υπήρχε ένα γενικότερο πλάνο για την κάλυψη όσο το δυνατόν περισσότερο αναγκών. Κατά δεύτερον, ότι έπρεπε να τηρηθεί ο «νόμος», δηλαδή έπρεπε πρώτα να αποφασίσει η οικονομική επιτροπή για την αποδοχή της δωρεάς και να προχωρούσε η διαδικασία έτσι όπως προβλέπει ο νόμος. Η πίεση του χρόνου δεν είναι πειστικό επιχείρημα. Επίσης όσον αφορά την διαπαραταξιακή επιτροπή έπρεπε να συσταθεί από την πρώτη στιγμή και να συσταθεί από το Περιφερειακό και Δημοτικό Συμβούλιο αντίστοιχα για να έχει μεγαλύτερη βάση δημοκρατικής εκπροσώπησης και όχι από δυο μόνο παρατάξεις. Και τρίτον, ότι δεν θα είναι ισόβιοι «άρχοντες», οπότε θα έπρεπε να φροντίσουν για την υστεροφημία τους. Δεν έγινε δυστυχώς τίποτε από όλα αυτά, για να μην πω ότι έγιναν ακριβώς τα αντίθετα. Δεν χρειάζεται να πω για μια ακόμα φορά ότι κανείς δεν υπαινίχθηκε τίποτα απολύτως περί ατασθαλιών, αλλά για τσαπατσουλιά και προχειρότητα, φαινόμενα που τα συναντάμε καθημερινά στη λειτουργία της αυτοδιοίκησης και έχουν ως αποτέλεσμα ο τόπος μας να υστερεί σε υποδομές και τα προβλήματα να μας ταλανίζουν για δεκαετίες.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: ΩΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΒΟΜΒΑ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΕΚΡΑΓΕΙ; ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
alt Ήδη έχουμε διανύσει τον πρώτο μήνα του 2017 και ακόμα συζητάμε για το γνωστό θέμα που μας απασχόλησε με τον πλέον εκρηκτικό τρόπο το 2016 και είναι βεβαίως το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Είναι ακόμα νωπές στη μνήμη μας οι εικόνες του περασμένου Ιουνίου και Ιουλίου με τα «βουνά» από τα σκουπίδια να έχουν κατακλύσει το νησί από το ένα ως το άλλο άκρο, δημιουργώντας μια ανυπόφορη και άκρως επικίνδυνη κατάσταση για την υγεία των κατοίκων αλλά και μια πηγή και αιτία δυσφήμισης του τουριστικού μας προορισμού. Όταν τον περασμένο Ιούλιο είχαν σταματήσει οι κινητοποιήσεις των κατοίκων του Τεμπλονίου και είχε συμφωνηθεί(;) ένας οδικός χάρτης εξόδου από την κρίση, οι πιο καλοπροαίρετοι πιστέψαμε ότι έχει μπει το νερό στο αυλάκι και ότι βαδίζουμε πια προς την υλοποίηση της ενδιάμεσης λύσης αρχικά και μετά προς την τελική λύση. Δυστυχώς από όσα προβλεπόταν στον «οδικό χάρτη» δεν έχουν υλοποιηθεί παρά ελάχιστα, όπως ελάχιστα είναι τα βήματα προόδου που έχουν γίνει από τότε. Συγκεκριμένα, όσον αφορά τον δεματοποιητή, με την χρήση του οποίου διαφωνούν τόσο οι κάτοικοι του Τεμπλονίου, όσο και οι κάτοικοι της Λευκίμμης αφού στο σχεδιασμό περιλαμβάνεται και η χρήση του ΧΥΤΥ Λευκίμμης, έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα. Υπάρχει εργολάβος ο οποίος όμως έχει σταματήσει τις εργασίες δημιουργίας της υποδομής που θα δεχτεί τον δεματοποιητή εδώ και ένα μήνα, επειδή δεν έχει πληρωθεί ένα ένταλμα και όπως είπε ο Πρόεδρος του ΦΟΔΣΑ Σπύρος Ασπιώτης δεν μπορεί να αγοράσει τα απαραίτητα υλικά, όπως σίδερα, για να προχωρήσει τις εργασίες. Τώρα όσον αφορά τις υπόλοιπες δεσμεύσεις που περιελάμβανε ο οδικός χάρτης και εδώ καταγράφονται σημαντικές υστερήσεις. Για παράδειγμα στον οδικό χάρτη είχε συμπεριληφθεί η συγκρότηση μιας άτυπης επιτροπής η οποία να παρακολουθεί τα βήματα προόδου των εργασιών και των δεσμεύσεων. Αυτή η Επιτροπή συνεδρίασε μια φορά τον περασμένο Αύγουστο και έκτοτε δεν έχει ξανά συνεδριάσει. Όσον αφορά την καύση του βιοαερίου υπήρχε δέσμευση ότι θα ολοκληρωνόταν μέχρι 31-12-2016 αλλά ακόμα παρατηρείται και εδώ καθυστέρηση. Όπως σημαντικές καθυστερήσεις υπάρχουν στην ανάπλαση του Α! κυττάρου και στο Βιολογικό καθαρισμό. Η σημαντικότερη όμως καθυστέρηση παρατηρείται στην ανακύκλωση, αφού αποτελεί γενικευμένη πεποίθηση ότι είναι η καρδιά η ο πυρήνας αν θέλετε της λύσης του προβλήματος. Επίσης σύγχυση επικρατεί για το εάν ανατέθηκε, όπως είχε δεσμευτεί η Δημοτική αρχή, στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο η μελέτη για νέα χωροθέτηση. Μάλλον και εδώ μείναμε στα λόγια. Βεβαίως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από λίγες ημέρες το Περιφερειακό Συμβούλιο ενέκρινε τον ΠΕΣΔΑ οπότε μάλλον δεν έχει καμία αξία να μιλάμε για νέα χωροθέτηση, τουλάχιστον σε αυτή την φάση. Κάπως έτσι είναι τα πράγματα με αποτέλεσμα η αγωνία και ο προβληματισμός να έχουν χτυπήσει κόκκινο, αφού το λιγότερο σε ένα 2μηνο ξεκινά η νέα τουριστική περίοδος, με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο όγκος των παραγόμενων απορριμμάτων και η ενδιάμεση λύση να μην προχωρά με τους επιθυμητούς ρυθμούς που θα εξασφάλιζαν μια ομαλή προς το παρόν λειτουργία της διαχείρισης των απορριμμάτων. Έτσι λοιπόν οι εικόνες που ζουν οι συμπολίτες μας στη Ζάκυνθο το τελευταίο 4μηνο με τα σκουπίδια στους δρόμους ή εικόνες που ζήσαμε εμείς πέρσι τον περασμένο Ιούνιο και Ιούλιο να γίνονται εφιάλτης για το άμεσο μέλλον, κάτι βέβαια που απευχόμαστε να συμβεί αλλά… Αλλά για να μην συμβεί θα πρέπει οι αρμόδιοι να αποδειχθούν συνεπείς στις δεσμεύσεις τους και να υλοποιήσουν άμεσα και τάχιστα τον σχεδιασμό, άσχετα αν κάποιοι διαφωνούν με αυτόν. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.

Σελίδα 1 από 52