You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ, ΜΙΑ «ΑΓΝΩΣΤΗ» ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΘΕ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΕίναι στιγμές του χρόνου, του κάθε χρόνου που βιώσαμε τη μετάβαση από τον χρόνο που έφυγε στη νέα χρονιά, με ανάμικτα πάντα συναισθήματα, για τα όσα ζήσαμε στον «παλιό χρόνο» και στα όσα προσδοκούμε και δεν γνωρίζουμε, αγνοούμε βασικά, θα μας φέρει ο νέος χρόνος στο «τσουβάλι» που κουβαλάει μαζί του. Η αλήθεια είναι, ότι το τσουβάλι του «παλιού χρόνου» που έφυγε έμοιαζε λίγο με το κουτί της Πανδώρας, αφού το 2016 ήταν όντως, από κάθε άποψη μια δύσκολη χρονιά. Τώρα το μόνο που έχουμε να κάνουμε, στην αφετηρία της νέας χρονιάς, είναι να ευχηθούμε το «πιθάρι» του 2017 και όχι το «κουτί» όπως από λάθος καθιερώθηκε να λέγεται, να μην έχει καμία σχέση με τα «δώρα» της Πανδώρας, αλλά να μας φέρει αυτό που περιμένουμε και ελπίζουμε όλοι μας, καλύτερες μέρες, για όλους εμάς και στον καθένα προσωπικά, αλλά, κυρίως και στον τόπο μας. Και στην ιδιαίτερη πατρίδα μας τη Κέρκυρα και στη χώρα μας. Τις έχουμε ανάγκη τις καλύτερες ημέρες, μετά από ένα βαθύ και μακρύ διάστημα σκληρών πολιτικών που υποβάθμισαν το βιοτικό μας επίπεδο και κυρίως στέρησαν από τους νέους μας, να ελπίζουν και να ονειρεύονται και που τους οδήγησε όλη αυτή η διαμορφωθείσα κατάσταση σε ένα νέο κύμα μετανάστευσης, μακριά από την πατρίδα μας. Αυτές είναι οι ευχές γιατί, η πραγματικότητα, για να είμαστε ρεαλιστές και να μην κατηγορηθούμε σαν αιθεροβάμονες, τα πράγματα και η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, αφού όσα κληροδότησε το 2016 στο νέο έτος το 2017, δεν μας αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Όμως εμείς είμαστε εδώ για να αναστρέψουμε το αρνητικό κλίμα, να παλέψουμε ώστε να διαμορφωθούν καλύτερες μέρες, να διορθώσουμε τα λάθη μας και να θέσουμε τις βάσεις που θα μας οδηγήσουν από τις δύσκολες ατραπούς στις οποίες έχουμε περιπέσει και περιέλθει τα τελευταία χρόνια. Αυτό που κρατάμε από τα 2016, σίγουρα ένα από τα λίγα θετικά, είναι η πολύ καλή τουριστική χρονιά, τηρουμένων των αναλογιών, που έφερε νέα ρεκόρ, στις αφίξεις τουλάχιστον και σε ένα μέτρο και στα έσοδα. Βέβαια το «ρεκόρ», ήταν σαφώς και απόρροια των όσων δινών βίωσαν οι αντίστοιχοι τουριστικοί προορισμοί στη «γειτονιά» μας, τόσο του εξωτερικού όπως Τουρκία, Αίγυπτος και άλλοι, αλλά και του εσωτερικού όπως τα νησιά του βορείου, κυρίως, αλλά και του νοτίου Αιγαίου. Διαθέτουμε όμως ως τουριστικός προορισμός τις δυνατότητες να συνεχίσουμε να κάνουμε «ρεκόρ» ανεξάρτητα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άλλοι τουριστικοί προορισμοί. Για να γίνει όμως αυτό, χρειαζόμαστε βελτίωση στις υποδομές, τόσο τις ξενοδοχειακές, άρα χρειάζονται επενδύσεις και για να γίνει αυτό πρέπει να βάλουμε stop στις διαφόρων ειδών ιδεοληψίες που λειτουργούν ως «βαρίδια», όσο και στις δημόσιες υποδομές. Επιτέλους να δούμε και αυτό είναι ευχή, το 2017 να ξεκινούν να πραγματοποιούνται και να δρομολογούνται μεγάλα έργα στο νησί μας. Δυστυχώς έχουμε μείνει πολύ πίσω, αφού εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα δεν σχεδιάζονται, δεν δρομολογούνται και δεν ολοκληρώνονται ούτε τα ημιτελή μεγάλα έργα που έρχονται από το παρελθόν. Βιώνουμε και διάγουμε, μια μακριά περίοδο στασιμότητας και ευκαιρίας δοθείσης, κάνω την ευχή αυτή η «κατάρα» να σταματήσει το 2017. Αλλά δεν θέλω να ξεκινήσω τη χρονιά με γκρίνια, ελπίζω άλλωστε αυτή τη χρονιά να έχουμε την ευκαιρία και την τύχη, να γκρινιάξουμε λιγότερο από τα προηγούμενα χρόνια και να έχουμε ταυτόχρονα την χαρά και την τύχη να μιλάμε περισσότερο θετικά. Μας έχει λείψει αυτό το συναίσθημα, αλλά δυστυχώς δεν εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Εύχομαι καλή χρονιά με υγεία.

ΑΥΣΤΗΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ - ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Από την 1-1- 2017 αναβαθμίζεται η, γνωστή σε όλους μας, Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου και μετονομάζεται σε Δημόσια Υπηρεσία Ελέγχου και Εποπτείας με ρόλο να ελέγχει και να εποπτεύει τις δημόσιες δαπάνες σε μια σειρά οργανισμών και φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, όπως είναι οι Περιφέρειες, οι Δήμοι, πιο συγκεκριμένα θα ελέγχει τον ΔΟΠΑΠ και τον Οργανισμό Κοινωνικής Προστασίας και Παιδείας, τα Πανεπιστήμια, τα Νοσοκομεία και άλλους φορείς. Είναι αξιοπερίεργο γιατί αυτή η αλλαγή, αρχικά φάνηκε να ικανοποιεί και να ενθουσιάζει τους αιρετούς, οι οποίοι αισθάνθηκαν ότι απαλλάχτηκαν από τον βραχνά της ΥΔΕ. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι σήμερα ποτέ δεν ήταν αγαστή η σχέaltση και η συνύπαρξη των αιρετών και της ΥΔΕ, η οποία πολλές φορές επέστρεφε ως μη επιλέξιμες τις δαπάνες, κυρίως των Οργανισμών Τοπικής αυτοδιοίκησης ή ακόμα και τις απέρριπτε, φέρνοντας στα πρόθυρα «νευρικού κλονισμού», οι οποίοι αισθάνονταν να «ευνουχίζεται» μέρος της εξουσίας τους. Η πραγματικότητα είναι ότι η Υ.Δ.Ε δεν πραγματοποιούσε έλεγχο σκοπιμότητας, αλλά έλεγχο νομιμότητας υπό την έννοια φρόντιζε να τηρείτε η νομιμότητα του δημόσιου λογιστικού, που έχει τη δική του λογική και φιλοσοφία. Αν μάλιστα αυτός ο έλεγχος επεκτεινόταν και σε μια σειρά άλλων Οργανισμών της Αυτοδιοίκησης όπως στις διάφορες Αναπτυξιακές Επιχειρήσεις που λειτουργούσαν στο παρελθόν, τότε θα είχαν αποφευχθεί όλα αυτά τα ευτράπελα και σίγουρα κάποιοι από τους αιρετούς δεν θα αντιμετώπιζαν προβλήματα με τη δικαιοσύνη ή δεν θα έβαζαν το κεφάλι τους στο ντορβά. Είναι γνωστές οι περιπτώσεις και οι υποθέσεις κάποιων αιρετών, οι οποίοι κινδύνευσαν ή κινδυνεύουν, στην περίπτωση που εκκρεμούν ακόμα κάποιες υποθέσεις, να χάσουν περιουσιακά τους στοιχεία. Και σε πολλές των περιπτώσεων χωρίς να φταίνε. Τώρα πια από την 1η του 2017 αλλάζουν τα πράγματα, χωρίς όμως να μειώνεται ο έλεγχος, όπως λαθεμένα κάποιοι πιστεύουν, αλλά αντιθέτως να αυστηροποιείται. Ναι μεν ο έλεγχος μεταφέρεται σε ειδική υπηρεσία, στις Οικονομικές Υπηρεσίες αυτών των Οργανισμών και των Φορέων, αλλά η νέα Υπηρεσία η Δ.Υ.Ε.Ε, θα συνεχίσει να πραγματοποιεί τους ελέγχους οι οποίοι θα είναι τακτικοί και μάλιστα θα έχει την ευθύνη να κάνει εκθέσεις για την πορεία των δημοσίων δαπανών των συγκεκριμένων Οργανισμών και Φορέων που βρίσκονται υπό τη δικαιοδοσία της. Η αλήθεια είναι ότι όλοι αυτοί οι Οργανισμοί θα πρέπει να είναι έτοιμοι για να εισέλθουν από τις πρώτες ημέρες του νέου έτους στη καινούργια πραγματικότητα έτσι όπως διαμορφώνεται και αυτό πλέον είναι ζητούμενο και ερώτημα, κατά πόσο είναι. Όπως επίσης αλήθεια είναι, η ένσταση που έχει διατυπωθεί από αρκετούς αιρετούς και μη, πόσο είναι ορθολογικό ένας Οργανισμός να είναι ταυτόχρονα, ελεγκτής και ελεγχόμενος. Πόσο είναι ρεαλιστικό, ο ελεγκτής, ο οποίος είναι πολιτικά και διοικητικά υφιστάμενος του διατάκτη, να του χαλάσει το χατίρι. Εδώ πλέον το βάρος πέφτει στον ελεγκτή, ο οποίος ουσιαστικά βάζει το κεφάλι του στο ντορβά, αφού σε περίπτωση λάθους, αυτό το λάθος θα καταλογιστεί σε αυτόν. Γι’ αυτό το λόγο, κατά την άποψη μου, έχουν δίκιο ότι θα έπρεπε να δοθεί μια χρονική παράταση, ώστε να γίνουν οι απαραίτητες διεργασίες για τη μετάβαση στο νέο καθεστώς, το οποίο επαναλαμβάνω, μπορεί να φαίνεται ότι απαλλάσσει τους προαναφερόμενους φορείς από τον έλεγχο, στην ουσία όμως ο έλεγχος αυτός γίνεται περισσότερο αυστηρός , διασφαλίζοντας πάντα τη διαφάνεια και τη νομιμότητα, αφού μιλάμε για δημόσιο χρήμα.

ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΓΙΑ ΤΟ 2016. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΛίγες ημέρες έχουν απομείνει μέχρι την αλλαγή του χρόνου και χωρίς να το έχουμε καταλάβει έχουμε μπει στο χρονικό διάστημα που κάνουμε τους κάθε λογής απολογισμούς, είτε σε προσωπικό, είτε σε εργασιακό, είτε σε συλλογικό και κοινωνικό επίπεδο. Μια χρονιά φεύγει, μια όντως δύσκολη χρονιά και μια νέα έρχεται με ελπίδες και όνειρα αλλά και με συγκρατημένη αισιοδοξία, γιατί τα βάρη που θα της κληροδοτήσει η προηγούμενη χρονιά είναι αρκετά και δεν επιτρέπουν την αισιοδοξία της ολικής ανατροπής των πραγμάτων. Θα ήθελα σε αυτό το σύντομο και πρώτο σημείωμα να σταθώ σε τοπικό επίπεδο για τα πως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Το γενικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει και ο πλέον αισιόδοξος άνθρωπος που έχει συνηθίσει να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, είναι ότι το ισοζύγιο είναι μάλλον αρνητικό. Πολλά προβλήματα που έχουν κληροδοτηθεί από τις προηγούμενες χρονιές όχι μόνο δεν επιλύθηκαν, αλλά εξακολουθούν να ταλανίζουν τον τόπο και τους κατοίκους τους. Υπήρξε βεβαίως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει ουσιαστικά τον κανόνα της τουριστικής περιόδου όπου κατεγράφη ρεκόρ αφίξεων, αλλά και εκεί υπάρχει ένα «αλλά» ή μάλλον πολλά «αλλά» τα οποία θα τα δούμε και θα σταθούμε διεξοδικά σε άλλο σημείωμα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα το οποίο απασχόλησε τον τόπο και όπως δείχνουν τα πράγματα θα μας απασχολήσει και μάλιστα αρκούντως στο μέλλον, είναι το πρόβλημα και το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Οι εικόνες, με τα «βουνά» των σκουπιδιών να έχουν κατακλύσει από άκρου εις άκρον το νησί, έκαναν τον γύρο του κόσμου, μέσα από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και σίγουρα αποτέλεσαν την αιτία δυσφήμισης του προορισμού μας. Πέρα όμως από τη δυσφήμιση, σε κάθε περίπτωση, πρωτίστως θα έλεγα είναι πηγή και αιτία υποβάθμισης της ποιότητας της ζωής των κατοίκων του τόπου. Δυστυχώς το 2016 φεύγει και όλα δείχνουν ότι όχι μόνο δεν σημειώθηκε μια ουσιαστική πρόοδος για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά αντιθέτως υπάρχει ανεξήγητη καθυστέρηση τόσο για το στάδιο της ενδιάμεσης φάσης όσο και για την οριστική επίλυση που προβληματίζει για το τι μέλλει γενέσθαι στο άμεσο μέλλον. Εκτός από το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, καταγράφηκε επίσης σημαντική στασιμότητα όσον αφορά την βελτίωση γενικώς των κοινωνικών υποδομών, προεξάρχοντος του προβλήματος της κατάστασης του οδικού δικτύου, τόσο του δημοτικού όσο και του επαρχιακού. Και εκεί δυστυχώς, παρά τις όποιες αποσπασματικές παρεμβάσεις που έγιναν, η εικόνα του οδικού δικτύου, που βεβαίως δεν είναι μόνο «εικόνα», αλλά έχει άμεση σχέση με την ασφάλεια των εποχουμένων, τα πράγματα δεν πήγαν για μια ακόμα χρονιά καλά. Δεν καταγράφηκε ουσιαστική βελτίωση. Τέλος, γιατί θα μπορούσαμε να γράφουμε ατέρμονα, αλλά θα υπάρξει και συνέχεια, στον τομέα του πολιτισμού δυστυχώς και εκεί υπήρξε απογοήτευση. Η μεγάλη προσδοκία για την διεκδίκηση του χρίσματος της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021 αποδείχτηκε ένα απατηλό όνειρο, ενώ για πρώτη φορά δεν λειτούργησε το θερινό θέατρο «Ρένα Βλαχοπούλου» στο Μον Ρεπό, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν όλες οι προγραμματισμένες παραστάσεις και εκδηλώσεις από το ΔΗΠΕΘΕ το καλοκαίρι του 2016. Βεβαίως έγιναν κάποια πράγματα, όπως οι εκδηλώσεις για το 1716, αλλά αναδείχθηκε το μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης πολιτιστικών υποδομών. Αυτά ως έναν πρώτο απολογισμό για το 2016, με την ελπίδα το 2017 να είναι σε αυτούς τους τομείς το έτος που θα μας εκπλήξει.

Η ΑΠΟΨΙΛΩΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ. ΘΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔυστυχώς το φαινόμενο της αποψίλωσης και αποξήλωσης δημόσιων διοικητικών δομών συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό, πολύ περισσότερο τα μνημονιακά χρόνια, όπου έχει αναδειχθεί σε κυρίαρχη ιδεολογία και αντίληψη η συγκρότηση της δημόσιας διοίκησης με βάση οικονομικά κριτήρια και όχι με βάση την κάλυψη των αναγκών και των αρχών της εγγύτητας και της ορθολογιστικής ανάπτυξης του δημόσιου τομέα σε όλη την επικράτεια, πολύ περισσότερο στη νησιωτική χώρα. Τελευταία «θύματα» σε αυτό το γαϊτανάκι της αποδυνάμωσης και της αποξήλωσης διοικητικών δομών από το νησί μας, είναι η διαφαινόμενη απομάκρυνση της έδρας του μεταβατικού διοικητικού Εφετείου και η δρομολογημένη υποβάθμιση του παραρτήματος του υποκαταστήματος του ΙΚΑ στο νησί. Δυστυχώς ο κατάλογος των διοικητικών δομών και υπηρεσιών που έχουν απομακρυνθεί τα τελευταία χρόνια από τη Κέρκυρα και από τα Ιόνια είναι μακρύς και ξεκινά από το Στρατολογικό γραφείο και φθάνει στο Εφετείο και του ΙΚΑ σήμερα, αύριο έχει ο Θεός, κάποια υπηρεσία θα βρουν για να απομακρύνουν. Άλλωστε φαίνεται ότι είναι ένα σχέδιο το οποίο ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη μέχρι να φθάσει το τέλος και η Κέρκυρα να έχει υποβαθμιστεί πλήρως όσον αφορά την διοικητική της «θωράκιση» με ότι αυτό συνεπάγεται για την εξυπηρέτηση των κατοίκων του νησιού, οι οποίοι πλέον για τη διεκπεραίωση των υποθέσεων τους θα πρέπει να ταξιδεύουν, υποβαλλόμενοι σε μια διαδικασία που έχει και οικονομικό κόστος και βέβαια ταλαιπωρία. Μια παρατήρηση έχω να κάνω, πέρα από το εάν στηρίζεται σε λογική επιχειρηματολογία η αποδυνάμωση της περιφέρειας και μάλιστα της νησιωτικής από διοικητικές δομές και η συγκέντρωση αυτών (των διοικητικών δομών) σε λίγα διοικητικά κέντρα, στην ηπειρωτική χώρα και στη κέντρο, την στιγμή που η τάση αυτή σε ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης κινείται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση. Η παρατήρηση μου εστιάζεται στο γεγονός ότι όλα αυτά συμβαίνουν, χωρίς να έχει εκδηλωθεί σθεναρή αντίσταση των θεσμικών τοπικών φορέων, οι οποίοι φαίνονται και σε κάποιες περιπτώσεις ή αδύναμοι να αντιδράσουν αποτελεσματικά και να διεκδικήσουν την διατήρηση των κεκτημένων και των δικαίων αιτημάτων της διατήρησης της λειτουργίας των διοικητικών δομών στο νησί μας ή δε αντιλαμβάνονται τις δυσμενείς μελλοντικές συνέπειες που θα επιφέρει αυτή η εξέλιξη, τόσο για την οικονομική ανάπτυξη του τόπου όσο και για την ίδια την ζωή των κατοίκων του. Θέλω να θυμίσω την λυσσαλέα άρνηση του τότε Υπουργού Υγείας Αλέκου Παπαδόπουλου να ιδρύσει το ΠΕΣΥΠ Ιονίων νήσων στα μέσα της προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και την αποτελεσματικότητα που είχε το παγκερκυραικό μέτωπο το οποίο συγκροτήθηκε υπερβαίνοντας τις κομματικές διαχωριστικές γραμμές και διεκδίκησε την σύσταση του. Και να θυμίσω επίσης ότι όταν λίγα χρόνια αργότερα στα μέσα της δεκαετίας του 2000, γυρω στο 2006 -7, ο τότε Υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος αποφάσισε την κατάργηση του, πόσο εύκολα έγινε αυτό, αφού δεν υπήρξε καμία αντίδραση και διαμαρτυρία από την Κερκυραϊκή πλευρά. Θεωρώ ότι οι στιγμές είναι κρίσιμες και ότι ο τόπος μας, σε αυτόν τον τομέα έχει υποβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, τόσο που να δικαιολογεί το «ως εδώ». Θα πρέπει κατά την άποψη μου, όλοι οι θεσμικοί φορείς του τόπου, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και υπερβαίνοντας και πάλι τις κομματικές διαφορές να ορθώσουν «κυματοθραύστη» σε όποι σχέδια, όποιο κέντρο και να τα απεργάζεται και τα οποία οδηγούν στην απογύμνωση του τόπου μας από διοικητικές δομές, με δυσμενείς συνέπειες για την ζωή των κατοίκων του νησιού μας. Ως εδώ.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΑποτελεί γενικευμένη διαπίστωση ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο «φτωχός συγγενής» αφού μετά τον μνημονιακό Αρμαγεδδώνα είδε τα οικονομικά της να περικόπτονται πάνω από 60%, με άμεσες συνέπειες την ανεπαρκή συντήρηση των κοινωνικών υποδομών αλλά και την υλοποίηση έργων που θα συντελούσαν στην αναβάθμιση της ποιότητας των δημοτών. Αυτό που λέμε και που αποτελεί το ζητούμενο, αφού είναι η βασική ή μια από τις βασικές αρμοδιότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, κυρίως της πρωτοβάθμιας, η καθημερινότητα του δημότη. Εκεί η τοπική αυτοδιοίκηση στα χρόνια του μνημονίου, έχει χάσει το παιχνίδι και το «μάρμαρο» φυσικά το πληρώνουν οι πολίτες και οι δημότες. Πολύ περισσότερο το «κακό» έχει ενταθεί με τον Καλλικράτη και με την χωροταξική κατανομή που έγινε, η οποία ναι μεν καλώς έγινε, αλλά δεν υποστηρίχτηκε με την παραχώρηση και την εκχώρηση των ανάλογων πόρων και των εξουσιών και αρμοδιοτήτων. Επιπροσθέτως έχει αυξηθεί και η γραφειοκρατία, που κάνει πολύ χειρότερα τα πράγματα, αφού στον έλεγχο νομιμότητας, έχει προστεθεί και ο έλεγχος σκοπιμότητας, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να έχει «ευνουχιστεί» ο ιδεολογικός πυρήνας του θεσμού. Θα φέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Επί Καποδιστριακών Δήμων, η ΣΑΤΑ, δηλαδή ο κωδικός για τεχνικά έργα, ήταν σε έναν Δήμο, για παράδειγμα στο Δήμο Αγίου Γεωργίου, περίπου 800.000 ευρώ. Σήμερα για το Δήμο Κέρκυρας είναι κάτι περισσότερο από 1 εκατομμύριο, περίπου 1. 300.000 ευρώ. Για έναν Δήμο, ο οποίος εκτίνεται από τα Διαπόντια νησιά και φτάνει μέχρι τον Ασπρόκαβο. Ο καθένας μας αντιλαμβάνεται ότι αυτά τα χρήματα είναι … ψίχουλα και δεν επαρκούν για να καλυφθούν, όχι όλες οι ανάγκες, αλλά ούτε ο μισές. Τι να πρωτοκάνεις με τόσα λίγα χρήματα. Ούτε για τη συντήρηση του δημοτικού οδικού δικτύου δεν φθάνουν, το οποίο είναι πραγματικά ξεχαρβαλωμένο. Όπως και το επαρχιακό οδικό δίκτυο επίσης, το οποίο είναι στην αρμοδιότητα της Περιφέρειας, βρίσκεται στη ίδια κατάσταση. Δικαιολογημένα οι Πρόεδροι των Δημοτικών Συμβουλίων και των Τοπικών Συμβουλίων, οι οποίοι δέχονται τα παράπονα των συμπολιτών τους και οι οποίοι αποτελούν τον «αερόσακο» ή τον «σάκο του μποξ» βρίσκονται σε απόγνωση. Διεκδικούν από την Δημοτική αρχή, αλλά δυστυχώς ισχύει το «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος». Οι δημότες της περιφέρειας βρίσκονται επίσης σε απόγνωση όταν διαπιστώνουν ότι αγροτικοί δρόμοι, είναι αδιάβατοι και δεν μπορούν να πάνε στα κτήματα τους. Όταν διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει επαρκής φωτισμός, αφού και εκεί τα προβλήματα είναι αρκετά. Με τις διαπιστώσεις όμως δεν λύνονται τα προβλήματα, χρειάζονται έργα και τα έργα γα να γίνουν χρειάζονται χρήματα. Αδιέξοδο. Και έρχεται και ο προϋπολογισμός του 2017 ο οποίος περικόπτει χρήματα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία είχε αυτές τις ημέρες και το Συνέδριο της και οι Δήμαρχοι πλέον βρίσκονται κατάσταση νευρικής κρίσης. Η κυβέρνηση άλλα υποσχέθηκε για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλα κάνει, με αποτέλεσμα να έχει υποβαθμισθεί η λειτουργία της και ο θεσμός να απαξιώνεται στην συνείδηση των δημοτών. Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη περίοδο για το κράτος μας, αλλά θα πρέπει να αντιληφθούν οι κατέχοντες την εξουσία ότι ο θεσμός της Αυτοδιοίκησης, τον οποίο διέπει η αρχή της εγγύτητας, δεν είναι διακοσμητικός, ούτε μπορεί να παίζει τον ρόλο του «κυματοθραύστη» των παραπόνων των πολιτών προς την κεντρική εξουσία. Οφείλει να αποδώσει στην Αυτοδιοίκηση αυτά που δικαιούται και να την ενισχύσει με εξουσίες και αρμοδιότητας για να ανταπεξέλθει στις ανάγκες και να την καταστήσει σύγχρονη και αξιόπιστη, όπως είναι στα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κράτη.

Σελίδα 3 από 52