You are here: Αποψεις Αρθρα

Αρθρα

ΘΕΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ ΣΤΙΣ ΑΦΙΞΕΙΣ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΓΚΡΙΝΙΑ ΔΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΖΙΡΟΥΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΤα πράγματα όσον αφορά την τρέχουσα τουριστική περίοδο εξελίσσονται περίπου όπως τα περιμέναμε, σχετικά με τις αφίξεις επισκεπτών από το εξωτερικό. Οι αφίξεις είναι το ένα μέγεθος που μας αφορά, αλλά δεν είναι και το πιο ουσιαστικό. Το ουσιαστικό και το πρακτικό, αυτό το μέγεθος που αφορά τον επαγγελματία ο οποίος προσδοκά οφέλη από την τουριστική δραστηριότητα είναι ο τζίρος. Και εκεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ανθρώπων της αγοράς και των εκπροσώπων των παραγωγικών τάξεων, τα πράγματα δεν πάνε καλά. Όχι μόνο δεν πάνε καλά, αλλά χειρότερα από πέρσι. Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια. Μπορεί να καταγράφεται τον Ιούνιο του 2016 μια αύξηση στις αφίξεις από το εξωτερικό της τάξης περίπου του 10% και το πρώτο εξάμηνο μια αύξηση στις αφίξεις πάντα εξωτερικού της τάξης του 12% περίπου, αλλά στην αγορά υπάρχει μεγάλη γκρίνια για τους χαμηλούς τζίρους και πάντα «αιωρείται» το φιλοσοφικό ερώτημα «που πηγαίνει όλος αυτός ο κόσμος ο οποίος κατεβαίνει στο αεροδρόμιο Ιωάννης Καποδίστριας». Είναι η μόνιμη επωδός, όχι μόνο των επαγγελματιών που ασχολούνται άμεσα ή έμμεσα με τον τουρισμό , αλλά γενικά κάθε τρίτου αντικειμενικού παρατηρητή. Τα στοιχεία όμως δεν μπορούν να αμφισβητηθούν σε καμία περίπτωση, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Το ότι μπορεί να υπάρχουν «απώλειες», υπό την έννοια ότι ένας αριθμός των επιβατών που φθάνουν στο αεροδρόμιο του νησιού να το χρησιμοποιούν ως ενδιάμεσο σταθμό προς τον τελικό τους προορισμό, αυτό πάντα συνέβαινε και ο αριθμός είναι περιορισμένος. Η πιο πειστική απάντηση είναι το είδος του τουρισμού που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια και ο οποίος τουρισμός στηρίζεται στο all inclusive. Εντάξει κάθε Παρασκευή έρχεται ένας συγκεκριμένος αριθμός επιβατών για να επιβιβασθεί στο κρουαζιερόπλοιο το οποίο χρησιμοποιεί το λιμάνι μας ως home port, αυτό επίσης είναι γνωστό, αλλά αυτός ο αριθμός είναι επίσης μικρός. Μια δυο παρατηρήσεις για τα στοιχεία που είδαν προσφάτως το φως της δημοσιότητας σχετικά με την αύξηση που καταγράφηκε τον Ιούνιο του 2016 σε σχέση με τον περσινό Ιούνιο. Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι το «ισχυρό χαρτί» του κερκυραϊκού τουρισμού παραμένει, ως χώρα προέλευσης, η Αγγλία. Το 39% των επισκεπτών που έφθασαν τον περασμένο Ιούνιο στο νησί μας, προέρχονται από την Αγγλία. Δυστυχώς συνεχίζεται η μείωση που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια από χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, όπως από την Αυστρία, η οποία κάποτε για μας ήταν δυναμική αγορά, από το Βέλγιο, που επίσης πριν από κάποια όχι πολλά χρόνια, παρουσίαζε αύξηση και είχε κάνει δυναμικό «μπάσιμο» στα τουριστικά μας πράγματα, αλλά και από την Ολλανδία. Η μείωση που παρουσιάζεται από τη Γαλλία σε ένα βαθμό ήταν αναμενόμενη λόγω του Γιούρο, που πραγματοποιείται εκεί. Αυτό που δεν αναμενόταν και αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη, αφού είχαν καλλιεργηθεί προσδοκίες για αύξηση από τη Ρωσική αγορά, λόγω των πολιτικών εξελίξεων και των διμερών συγκρουσιακών σχέσεων με την Τουρκία, μέχρι πριν λίγο καιρό, είναι η οριακή έως πολύ μικρή αύξηση επισκεπτών από τη χώρα αυτή. Η εξήγηση δεν έχει να κάνει με τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με τη βίζα, αλλά για οικονομικούς κυρίως λόγους, αφού οι χώρες με ευρώ, είναι ακριβοί τουριστικοί προορισμοί για τους Ρώσους με το υποτιμημένο ρούβλι. Και μέσα σε όλα αυτά είχαμε και το «ατύχημα» με τη μη αποκομιδή των απορριμμάτων, που έχει σταθεί αιτία δυσφήμισης του προορισμού μας. Έχω την πεποίθηση ότι κάτι θα πρέπει να γίνει σε επικοινωνιακό πεδίο, ώστε το «ατύχημα» να μην μετατραπεί σε «δυστύχημα» με απρόβλεπτες δυσμενείς συνέπειες για τον τουριστικό μας προορισμό. Οι αρμόδιοι, ας πράξουν τα δέοντα.

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔυστυχώς ζούμε πρωτοφανείς καταστάσεις αυτό το καλοκαίρι, που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την οικονομία του νησιού, εξ αιτίας της τεράστιας δυσφήμισης που υφίσταται ο τουριστικός μας προορισμός, από τις εικόνες των ανεξέλεγκτων χωματερών που έχουν δημιουργηθεί από το νότο μέχρι το βορρά λόγω του αποκλεισμού του πρώην ΧΥΤΑ από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής. Και στο παρελθόν υπήρξαν ανάλογες κινητοποιήσεις, αλλά όχι τόσο παρατεταμένες που έχουν άμεσο αποτέλεσμα την όξυνση του προβλήματος και των συνεπειών που υφίσταται ο τόπος και η κοινωνία. Όλοι θεωρούμε αναφαίρετο και Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των πολιτών να προβούν σε διαμαρτυρίες όταν νιώθουν ότι αδικούνται και υφίστανται τις δυσμενείς συνέπειες άστοχων πολιτικών πράξεων που υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής τους, για να μην πω ότι θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή. Όλοι μας επίσης θεωρούμε ότι οι συμπολίτες μας στο Τεμπλόνι και στην ευρύτερη περιοχή έχουν υποστεί τεράστια επιβάρυνση εξ αιτίας της λειτουργίας της συγκεκριμένης οχλούσας χρήσης και πλέον έχει εμπεδωθεί σε όλους μας το δίκαιο αίτημα τους για αλλαγή χοροθέτησης της συγκεκριμένης χρήσης. Ως εδώ όλα καλά και θεωρώ ότι ακόμα και ο πιο καχύποπτος συμπολίτης αναγνωρίζει το δίκαιο του αγώνα τους. Όμως εξ αιτίας της επιμονής να συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις ελλοχεύει ο κίνδυνος αυτό το κλίμα να αναστραφεί και να χάσουν το δίκιο τους. Και επιπλέον ελλοχεύει ο κίνδυνος να επικρατήσουν λογικές που θα θέσουν διαχωριστικές γραμμές και θα διχάσουν την κοινωνία, κάτι που δεν έχουμε την πολυτέλεια να συμβεί. Αρκετά προβλήματα κουβαλάμε καθημερινά στη πλάτη μας, δεν χρειάζεται να προσθέσουμε ένα ακόμα και μάλιστα πολύ σοβαρό. Η κοινωνία θα πρέπει να παραμείνει ενωμένη για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα οξυμένα προβλήματα που ορθώνονται μπροστά της. Προφανώς και η διαχείριση των στερεών αποβλήτων είναι ένα πρόβλημα, αλλά κατατάσσεται στην κατηγορία των προβλημάτων τα οποία με καλή θέληση, οργάνωση, πολιτική βούληση μπορεί να λυθεί. Θα μου πείτε ότι δεν έχει λυθεί τόσα χρόνια, θα συμφωνήσω, αλλά επιτέλους θα πρέπει να γίνει μια νέα αρχή και με νέους όρους. Θα πρέπει επιτέλους να αρχίζουμε να μιλάμε με ειλικρίνεια και να θέτουμε αιτήματα που όντως μπορούν να ικανοποιηθούν εντός των χρονοδιαγραμμάτων που τίθενται και όχι ανέφικτες απαιτήσεις που θα έχουν το αντίστροφο αποτέλεσμα να συνεχίζεται το κλίμα μη εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δυο πλευρές. Αυτό αφορά και τις δύο πλευρές ή μάλλον αυτό αφορά όλους μας. Και να πω και κάτι άλλο. Η εικόνα που έχουν διαμορφώσει όλοι όσοι βρίσκονται εκτός νησιού και παρακολουθούν τις συγκεκριμένες εξελίξεις δεν είναι καθόλου κολακευτική για μας. Όχι μόνο γιατί δυσφημείται ο τόπος μας, αλλά γιατί έχει εμπεδωθεί η άποψη ότι δεν αντιμετωπίζουμε σοβαρό πρόβλημα και το πρόβλημα μας περισσότερο είναι … ψυχολογικό, υπό την έννοια ότι έγκειται μόνο στη διαφορετική άποψη μερίδας των κατοίκων των άμεσα εμπλεκόμενων περιοχών, φαινόμενο σύνηθες που έχουν αντιμετωπίσει και άλλες περιοχές στην υπόλοιπή Ελλάδα. Εκεί ίσως εδράζεται και η άρνηση τους να μην δέχονται τη μεταφορά των απορριμμάτων μας στις δικές τους περιοχές. Δεν είμαστε ο ομφαλός της γης, ανάλογα προβλήματα έχουν αντιμετωπίσει και οι υπόλοιποι συνέλληνες και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα έλυσαν. Και τα έλυσαν στον τόπο τους. Αναφέρομαι στη διαχείριση των απορριμμάτων. Ίσως εδώ στο νησί λόγω των ιδιαιτεροτήτων δηλαδή της νησιωτικότητας, του ανάγλυφου και της πυκνής δόμησης να υπάρχει ένα βαθμός δυσκολίας μεγαλύτερος, αλλά η ζωή έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τα οποία δεν επιλύονται. Μόνο αν δεν το θέλεις. Ας σοβαρευτούμε λοιπόν όλοι μας, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας, ο καθένας στο βαθμό που του αναλογούν και ας δώσουμε τώρα λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί πριν είναι αργά για όλους μας.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΗ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΒιώνουμε δυστυχώς τις τελευταίες 15 περίπου ημέρες το χρονικό μια προαναγγελθείσας «τραγωδίας» για τον τόπο μας, με τους όγκους των απορριμμάτων να έχουν σχηματίσει «βουνά» από το ένα άκρο στο άλλο του νησιού, θέτοντας σε κίνδυνο, λόγω και των υψηλών θερμοκρασιών την υγεία των κατοίκων, μόνιμων και επισκεπτών, αλλά και αποτελώντας μια σοβαρή αιτία δυσφήμισης του τουριστικού μας προορισμού, με άμεσες απώλειες σε οικονομικό επίπεδο. Δεν χρειάζεται κανείς να κομπορρημονεί ότι «εγώ τα έλεγα», αλλά κακά τα ψέματα όλοι μας ή έστω οι περισσότεροι έβλεπαν και βλέπαμε το «κακό να έρχεται», κυρίως λόγω της ολιγωρίας που επιδείκνυε η δημοτική αρχή στο να δρομολογήσει την εναλλακτική πρόταση, η οποία ολιγωρία, για να είμαστε δίκαιοι και αντικειμενικοί, μπορεί να οφειλόταν και στο λαβύρινθο της ελληνικής γραφειοκρατίας. Αλλά στην Ελλάδα ζούμε και αυτό τον παράγοντα, δηλαδή τον ανασχετικό ρόλο που διαδραματίζει η γραφειοκρατία, όφειλε η δημοτική αρχή να τον είχε συνυπολογίσει. Δεν είναι όμως η ώρα να επιμερίσουμε ή να καταλογίσουμε ευθύνες, λάθη, λάθος επιλογές, αστοχίες ή οτιδήποτε άλλο, αυτά μπορούν να γίνουν όταν ξεπεράσουμε τον σκόπελο που έχουμε μπροστά μας. Και μάλιστα να τον ξεπεράσουμε γρήγορα και με τις λιγότερες απώλειες και κραδασμούς ει δυνατόν. Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα σε όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές και για να αποκατασταθεί σχέση εμπιστοσύνης πρέπει όλες οι πλευρές, όχι μόνο να μιλάνε με ανοιχτά χαρτιά, αλλά να κάνουν συγκεκριμένες κινήσεις και πρωτοβουλίες που να πείθουν η μία την άλλη. Μέχρι αυτή την ώρα, κάτι τέτοιο δεν το βλέπω, παρά τις προθέσεις, καλές προθέσεις και από τις δυο πλευρές. Αλλά αυτό, δηλαδή μόνο προθέσεις δεν αρκεί. Δεν είναι αυτή η συγκολλητική ύλη. Δεν φτάνουν μόνο οι προθέσεις, χρειάζονται και πράξεις. Φοβάμαι ότι δεν έχουμε τον χρόνο, για να συμβεί αυτή τη στιγμή αυτό, αλλά στην παρούσα φάση, όλοι μας θα πρέπει να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας. Να αρθούμε πάνω από τις περιστάσεις και να δώσουμε άμεση λύση, ενώ παράλληλα να δρομολογηθούν όλες αυτές οι κινήσεις για την οριστική επίλυση του προβλήματος. Δεν πρέπει να χάνουμε άλλο χρόνο, γιατί το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, όλοι μας και οι κάτοικοι της πόλης και οι κάτοικοι του βορά και οι κάτοικοι της μέσης και του νότου, είναι τεράστιο και θα μας «φάει», αν δεν το αντιμετωπίσουμε άμεσα. Πολλά θα μπορούσα να γράψω, αλλά αισθάνομαι ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Όπως επίσης θα μπορούσα να πω ότι όλα αυτά τα οποία βιώνουμε ως κοινωνία σήμερα εξ αιτίας του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων, τα έχω γράψει κατά καιρούς και είχα προειδοποιήσει ότι κάποια μέρα θα φθάναμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. Έβλεπα ότι πηγαίναμε κατευθείαν πάνω στο «παγόβουνο» στο οποίο πέσαμε και έκρουα τον κώδωνα του κινδύνου, χωρίς βεβαίως αποτέλεσμα. Σήμερα αυτό που έχω να κάνω και νομίζω αυτό που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας, είναι έκκληση προς όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές να πρυτανεύσει σύνεση, ψυχραιμία, νηφαλιότητα και να δοθεί άμεσα λύση.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: Η ΛΕΞΗ ΚΛΕΙΔΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
Υπόθεση των απορριμμάτων επεισόδιο Νο 1546. Στο ίδιο έργο θεατές είμαστε εδώ και λίγες μέρες μετά την κατάληψη του κατ’ ευφημισμό ΧΥΤΑ Τεμπλονίου από κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, με τους όγκους των απορριμμάτων να έχουν γεμίσει το νησί από άκρη σε άκρη, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των απορημένων επισκεπτών και γεμίζοντας με αγωνία τους μόνιμους κατοίκους για το τι μέλλει γενέσθαι. Η αλήθεια είναι ότι ουσιαστικά βρισκόμαστε μπροστά σε μια προαναγγελθείσα κινητοποίηση, έτσι υπ’ αυτή την έννοια δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι «πιάστηκε στον ύπνο» η εκτελεστική εξουσία του Δήμου, ούτε ότι αιφνιδιαστήκαμε όλοι οι υπόλοιποι, αφού το περιμέναμε, απλά δεν γνωρίζαμε τον ακριβή χρόνο. Το ερώτημα που ανακύπτει και μαζί εύλογη απορία είναι ότι, αφού γνώριζαν οι αρμόδιοι, εκτελεστική εξουσία του Δήμου και Σύνδεσμος Καθαριότητας ότι επέρχεται μια νέα κινητοποίηση, γιατί δεν έδρασαν, αποτρεπτικά ή έστω πυροσβεστικά; Γιατί δεν ανέλαβαν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για να αποτραπεί μια τέτοια, δυσμενής για όλους μας εξέλιξη. Τόσο για τους κατοίκους του νησιού, όσο για τον τουριστικό προορισμό, ο οποίος δυσφημείται με τον χειρότερο τρόπο από τις εικόνες των βουνών σκουπιδιών και κατ’ επέκταση δυσμενέστατη εξέλιξη και για την τοπική οικονομία, σε μια εποχή που το οικονομικό περιβάλλον και οι συνθήκες είναι εξόχως πιεστικές για όλους μας. Και επίσης μια άκρως επιβαρυντική εξέλιξη για το ίδιο το περιβάλλον, το ήδη επιβαρυμένο. Δεν γνωρίζω και κανείς δεν γaltνωρίζει την κατάληξη μια τέτοιας πρωτοβουλίας εκ μέρους του Δήμου, για το εάν είχε αποτέλεσμα να αποτρέψει την εξέλιξη της ήδη δρομολογημένης και αποφασισμένης κινητοποίησης, αλλά ενδεχομένως να συνεισέφερε στην προσπάθεια να δομηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους κατοίκους της περιοχής και στους σημερινούς διαχειριστές της δημοτικής εξουσίας. Αυτό που έλειπε και το οποίο λείπει είναι η εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δυο πλευρές. Αν αυτό, με κάποιον τα τρόπο, όχι βέβαια μαγικό, δεν εξασφαλιστεί, δεν θα επιτευχθεί η ειρηνική σχέση που απαιτείται σε τέτοιες περιπτώσεις για να προχωρήσει η υλοποίηση του όποιου σχεδιασμού. Θα πρέπει η Δημοτική αρχή να πείσει τους κατοίκους ότι διαθέτει συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο το «τρέχει» πάνω σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, παρά τα όποια γραφειοκρατικά εμπόδια, στην Ελλάδα ζούμε και υπάρχει έλεγχος και συνεργασία από την πλευρά των κατοίκων. Αυτή είναι η συγκολλητική ύλη, πάνω στην οποία θα πρέπει να «τρέξει» οποιαδήποτε προσπάθεια και κάτι τέτοιο δεν βλέπω να γίνεται, τρομάζοντας για το μέλλον. Αντιθέτως βλέπω ότι, για μια ακόμα φορά η τοπική κοινωνία έχει διασπασθεί και ο καθένας έχει μπει στο χαράκωμα του. Γιατί η εναπόθεση να γίνεται εδώ και όχι εκεί, γιατί να υπάρχουν απορρίμματα στους κάδους; Εμάς μας έχετε σκεφθεί που «τρώμε» 30 χρόνια τα σκουπίδια σας; Σωστά επιχειρήματα από την πλευρά του καθενός, αλλά δεν εξυπηρετούν καθόλου την επίλυση του πιο σοβαρού προβλήματος που αντιμετωπίζει το νησί. Και κυρίως επιχειρήματα τα οποία διχάζουν την κοινωνία και δεν την ενώνουν. Και έτσι δεν μπορεί να βρεθεί η λύση. Οι επόμενες ημέρες και ώρες είναι άκρως κρίσιμες και καθοριστικές, ελπίζω και εύχομαι να επικρατήσει σύνεση, λογική και νηφαλιότητα και το τέλος αυτής της νέας περιπέτειας να μην είναι μακριά.

ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΙΑΣΤΗΚΑΜΕ ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΙ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
alt«Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα» λέει ο θυμόσοφος λαός μας και η παροιμία αυτή ταιριάζει «γάντι» στα αντανακλαστικά του Δήμου Κέρκυρας, σχετικά με την ευθύνη του και προφανώς με την έλλειψη συντονισμού και πρόβλεψης, για την εικόνα που πρέπει να δείχνει το νησί μας, σε επισκέπτες και γηγενείς. Ενώ έχει ξεκινήσει η νέα τουριστική περίοδος και βρισκόμαστε ήδη στα μέσα του Ιουνίου, οι περισσότερες παραλίες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και όπου παρενέβη η ιδιωτική πρωτοβουλία, παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης, δεν έχουν καθαριστεί και αυτές τις μέρες προχωρά ο διαγωνισμός για να δοθούν στους επαγγελματίες. Δηλαδή ζήσε Μάη μου… Την ίδια εικόνα παρουσιάζουν οι οδικοί άξονες, είτε ανήκουν στην αρμοδιότητα του Δήμου, είτε της Περιφέρειας, αφού στην καλύτερη περίπτωση θυμίζουν… ζούγκλα. Με ότι αυτό συνεπάγεται, για την ασφάλεια των εποχούμενων, αλλά και τους κινδύνους που εγκυμονούν αφού ήδη βρισκόμαστε στην αντιπυρική περίοδο και δεν έχουν ληφθεί τα κατάλληλα μέτρα, ένα εκ των οποίων είναι ο καθαρισμός των δρόμων. Και ενώ για τις παραλίες μπορεί να σταθεί ως δικαιολογία, σε κάποιο βαθμό βέβαια, η μεγάλη καθυστέρηση να εκδοθεί η ΚΥΑ, η Κοινή Υπουργική Απόφαση για την παραχώρηση της χρήσης του αιγιαλού και των παραλιών στην αυτοδιοίκηση Α! βαθμού, για τον καθαρισμό των δρόμων από τα χόρτα και τα κλαδιά, που συν τοις άλλοις λειτουργούν και ως εμπόδια στη κυκλοφορία οχημάτων και δικύκλων, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Οι πρόεδροι των Δημοτικών Κοινοτήτων και των Τοπικών Συμβουλίων, οι οποίοι θα μπορούσαν να αναλάβουν αυτό το έργο, δηλαδή του εξωραϊσμού και του καθαρισμού των περιοχών τους, παραπονούνται ότι, έχουν λάβει μέχρι σήμερα, έχουν λάβει μόνο μία παγία. Ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος των Οικονομικών, από την πλευρά του αντιτείνει ότι οι πάγιες πρέπει να δίνονται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις, όπως ορίζει ο νόμος, δηλαδή το νομοθετικό πλαίσιο του Καλλικράτη, που ορίζει τη λειτουργία του θεσμού της πρωτοβάθμιας, αλλά και της δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης και δεν πρέπει να γίνεται «συχνή χρήση» όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Αν όντως ισχύει ο ισχυρισμός του Αντιδημάρχου τότε ανακύπτουν συγκεκριμένα ζητήματα. Πρώτον, γιατί τότε δεν επιλαμβάνεται αυτών των θεμάτων, δηλαδή του εξωραϊσμού και του καθαρισμού, ο δήμος με τις κεντρικές του υπηρεσίες; Δεύτερον μπορεί να το πράξει και εάν μπορεί γιατί έχει καθυστερήσει τόσο; Τρίτον, μήπως έτσι ακυρώνεται ο ρόλος των τοπικών συμβουλίων, οι οποίοι ουσιαστικά λειτουργούν σαν αερόσακος ή σάκος του μποξ, εξ αιτίας των παραπόνων των συγχωριανών τους για την κατάσταση που επικρατεί. Και τέλος, αν όντως αυτό προβλέπεται από τον Καλλικράτη, μήπως τώρα που συζητούνται θεσμικές αλλαγές θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η πρόβλεψη, ώστε τα Τοπικά Συμβούλια και οι Δημοτικές Κοινότητες να έχουν ένα μικρό προϋπολογισμό για μικρά έργα και παρεμβάσεις στις περιοχές τους; Σε κάθε περίπτωση για μια ακόμα χρονιά ξεκινά η τουριστική περίοδος και η Κέρκυρα είναι απροετοίμαστη και σε κάθε περίπτωση, η περιφέρεια, δηλαδή η κερκυραϊκή ύπαιθρος είναι ο μεγάλος ριγμένος και τα παράπονα τόσο των μελών των Τ.Σ και των Δ.Κ όσο και των πολιτών που βλέπουν την καθημερινότητα τους να υποβαθμίζεται, είναι απολύτως δικαιολογημένα.

Σελίδα 8 από 52