You are here: Αποψεις

Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΤελικά η Κέρκυρα «βγάζει» Πρόεδρο στη Νέα Δημοκρατία, αλλά από την ανάποδη. Εξηγούμαι. Το 2009 στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη νέου Προέδρου με αντιπάλους τη Ντόρα Μπακογιάννη και τον Αντώνη Σαμαρά, στη Κέρκυρα, πρώτη σε ψήφους είχε έρθει η Ντόρα αλλά τις εκλογές τις κέρδισε ο Σαμαράς. Στην ίδια εκλογική διαδικασία που έγινε πριν λίγες ημέρες, με αντιπάλους τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Βαγγέλη Μειμαράκη, πρώτος σε ψήφους στη Κέρκυρα ήρθε ο Μειμαράκης, αλλά τις εκλογές τις κέρδισε ο Κυριάκος. Προφανώς κάτι δεν κάνουμε σωστά. Όλα αυτά προς χάριν αστεϊσμού, γιατί τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Για τη χώρα μας εννοώ. Γιατί η χώρα έχει ανάγκη από πολιτικούς, οι οποίοι όντως αποτελούν εναλλακτική πρόταση στο «παλιό» και διαθέτουν τη βούληση, τη γνώση και τον τρόπο, να ξεφύγουμε από παλιές κατεστημένες και στρεβλές αντιλήψεις, για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις των καιρών με αποτελεσματικότητα αλλά και να διαγράψουμε το παρελθόν που μας κρατά δέσμιους ιδεοληψιών και ιδεολογικών αγκυλώσεων, οι οποίες είναι ξεπερασμένες στην εποχή μας και μας καταδικάζουν να αποτελούμε το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης και να είμαστε δακτυλοδεικτούμενοι και παράδειγμα προς αποφυγή. Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία του παλιού πολιτικού συστήματος δεν «γούσταρε» τον Κυριάκο και προτιμούσε τον Βαγγέλη Μειμαράκη. Όχι μόνο γιατί, ενδεχομένως κάποιοι, ιδιοτελώς σκεπτόμενοι, τον θεωρούσαν πιο εύκολο αντίπαλο στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε αυτές και αν γίνουν, αλλά γιατί διέβλεπαν και αναγνώριζαν, έστω και αν δεν το ομολογούσαν, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εκφέρει έναν διαφορετικό, σύγχρονο πολιτικό λόγο και ότι μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη εξελίξεων στο ευρύ πλαίσιο του πολιτικού συστήματος. Δεν σημαίνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πετύχει είτε ως αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας και πιθανόν αύριο ως Πρωθυπουργός, γιατί το αποτέλεσμα εξαρτάται από πολλούς αστάθμητους και εξωγενείς, υπό την έννοια πέραν από τον ίδιο, παράγοντες. Αν όντως μπορέσει να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα όλα αυτά τα εμπόδια που είναι σίγουρο ότι θα του θέσει στην πορεία του, το παλιό κατεστημένο και τα συμφέροντα που αυτό εξυπηρετεί. Απέδειξε όμως, με τον πλέον περίτρανο τρόπο, ότι διαθέτει τα εχέγγυα να παλεύει, να ανατρέπει προγνωστικά και να κερδίζει. Απέδειξε σε όλη τη διάρκεια του εσωκομματικού προεκλογικού αγώνα, ότι διαθέτει μεθοδικότητα, υπομονή, γνώση, στρατηγική και εργατικότητα. Και κάτι ακόμα όπως μας είπε στο Corfutv ο γνωστός εκλογολόγος και καθηγητής Πανεπιστημίου Ηλίας Νικολακόπουλος, στόχευση. Έβαλε συγκεκριμένους στόχους και κάθε φορά πετύχαινε φθάνοντας μέχρι το τέλος. Προφανώς αυτές οι αρετές που έδειξε ότι διαθέτει, θα τον ακολουθούν και ως Πρόεδρο της Ν.Δ και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Είναι δε εμφανής ο εκνευρισμός που διαθέτει πλέον τους πολιτικούς του αντιπάλους, οι οποίοι τώρα πλέον έχουν να αντιμετωπίσουν έναν αληθινό αντίπαλο, ο οποίος έρχεται από το μέλλον. Οι ιδέες, οι προτάσεις, όσες τουλάχιστον πρόλαβε να διατυπώσει στο πλαίσιο αυτής τη τρίμηνης διαδικασίας, απέχουν παρασάγγας από τις αντιλήψεις που διαθέτει το «παλιό» πολιτικό κατεστημένο σύστημα. Και το «παλιό» δεν σχετίζεται μόνο με τον συντηρητικό χώρο, αλλά εκτείνεται σε όλα το εύρος της πολιτικής γεωγραφίας φθάνοντας προφανώς και στην αριστερά. Ίσως αυτός ο εκνευρισμός, που οδήγησε μάλιστα και στις πρώτες διαγραφές, αν λειτουργήσει ως κινητήριος δύναμη, να ωφελήσει αυτές τις δυνάμεις, διαφορετικά θα έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα, σε βαθμό που ενδεχομένως να κριθεί και η επιβίωση τους, ως κομματικοί μηχανισμοί. Όλα αυτά βεβαίως απομένουν να αποδειχτούν, άλλωστε το επόμενο χρονικό διάστημα, οι πολιτικές εξελίξεις, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά πανευρωπαϊκά, προδιαγράφονται άκρως ενδιαφέρουσες.

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ 2016. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΜια χρονιά αρκούντως δύσκολη, ίσως η χειρότερη της νέας χιλιετίας του 21ου αιώνα έφυγε και μια εξίσου δύσκολη, με βάση τη θεωρία της «επιστροφής στον ρεαλισμό» είναι μπροστά μας και ήδη διανύουμε. Πέρσι τέτοια εποχή ζούσαμε ως χώρα σε ένα ροζ συννεφάκι, εν όψει της εκλογικής μάχης της 25ης Ιανουαρίου, φέτος ζούμε και βιώνουμε τον «εφιάλτη», μετά την «πτώση» μας από το συννεφάκι και την ανώμαλη προσγείωση. Το 2015 έφυγε, αλλά κληροδότησε στο 2016 πολλά από τα άλυτα προβλήματα που άφησε πίσω του. Σε τοπικό επίπεδο σταχυολογώντας τα, θα σταθούμε στα κυριότερα από αυτά, τα οποία βεβαίως έρχονται από βάθος χρόνου και θα ψηλαφίσουμε τις όποιες ελπίδες υπάρχουν, για την επίλυση τους λη για την δρομολόγηση διαδικασιών επίλυσης αυτών των προβλημάτων. Κατά την άποψη μου το 2016 θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό το τι πρόκειται να γίνει με το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Η σημερινή δημοτική αρχή, δεν έχει την «πολυτέλεια» που ίσως διέθεταν οι προηγούμενες δημοτικές αρχές να κερδίσει χρόνο πετώντας την μπάλα στη κερκίδα και ουσιαστικά μεταβιβάζοντας το πρόβλημα στους επόμενους. Το ματς λήγει, η ομάδα χάνει και πρέπει να βάλλει γκολ, άρα πρέπει να βγει στην επίθεση και να αναλάβει πρωτοβουλίες. Είναι στοίχημα, θα έλεγα στοίχημα ζωής για το νησί και είναι και πρόκληση. Να λύσει ένα πρόβλημα, στο οποίο όλοι οι άλλοι έφαγαν, τα μούτρα τους. Θα τα καταφέρει; Ίδωμεν. Πάντως ειδικοί που γνωρίζουν καλά τα δεδομένα της υπόθεσης, είναι επιφυλακτικοί γιατί βλέπουν τον άμμο στη κλεψύδρα να μειώνεται και η δημοτική αρχή να πέφτει έξω στο χρόνο. Υπάρχει και το μεταβατικό διάστημα, μέχρι την ολοκλήρωση, δηλαδή την λειτουργία του δεματοποιητή, ο οποίος είναι εδώ, αλλά καλά κρυμμένος σε κάποια «υπόγεια» για τον φόβο των Ιουδαίων. Ο νέος χρόνος μπήκε και με διαθέσεις … Σέρλοκ Χολμς. Η δεύτερη μεγάλη πρόκληση της χρονιάς, δεν σχετίζεται με πρόβλημα, αλλά με την εξέλιξη ενός «διαγωνισμού» και θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό τους πρώτους μήνες του έτους και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο. Πρόκειται για τις πιθανότητες που έχουμε να διεκδικήσουμε τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021. Το Φεβρουάριο θα γνωρίζουμε εάν είμαστε στις 4 πόλεις που θα περάσουν στο δεύτερο γύρο της διαγωνιστικής διαδικασίας και θα διεκδικήσουν με ίσες πιθανότητες τον πολυπόθητο τίτλο. Αν τα καταφέρουμε τότε θα έχουμε κερδίσει χρόνο, να καλύψουμε ενδεχομένως ελλείμματα που προήλθαν από την τελευταία στιγμή κατάθεσης της υποψηφιότητας μας και να οργανώσουμε καλύτερα τις δυνάμεις μας, εν όψει της τελικής μάχης. Από κει και πέρα οι υπόλοιπες προκλήσεις είναι οι «συνήθεις ύποπτοι» που σχετίζονται με την καθημερινότητα μας, όπως με τη λειτουργία της ΔΕΥΑΚ, το οδικό δίκτυο που έχει τα μαύρα του τα χάλια και το πώς θα πάει η νέα τουριστική περίοδος, σε ένα περιβάλλον που αλλάζει συνεχώς και με εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά μας που επηρεάζουν, έτσι και αλλιώς το ευπαθές και ευαίσθητο τουριστικό προϊόν. Βέβαια θα ξεχώριζα κάποιους «σταθμούς» που θα έχουν τη δική τους βαρύτητα μέσα στο 2016, όπως το τι θα γίνει με το νέο ΕΣΠΑ, δηλαδή το Σύμφωνο Εταιρικής Συνεργασίας, που ουσιαστικά ξεκινά να τρέχει από αυτή την χρονιά. Πόσο έτοιμοι είμαστε; Τι θα γίνει με τα έργα που δεν ολοκληρώθηκαν στο ΕΣΠΑ; Θα ολοκληρωθούν από χρήματα του Π.Δ.Ε ή θα γίνουν μεταφερόμενα και θα «πετάξουν» έξω νέα έργα. «Χωράει» με βάση το οικονομικό αντικείμενο το έργο του Φοίνικα, για παράδειγμα. Και άλλα πολλά. Για να τελειώνω υπάρχουν και δυο τελευταίες προκλήσεις που σχετίζονται με τις μεταφορές. Εάν τελικά (ξανα)πετάξουν το 2016 υδροπλάνα στο Ιόνιο μετά την αδειοδότηση των δύο πρώτων υδατοδρομίων στη χώρα σε Κέρκυρα και Παξούς και το μεγάλο στοίχημα με το αεροδρόμιο Ιωάννης Καποδίστριας. Εάν εγκατασταθεί η Fraport και εάν, εφόσον εγκατασταθεί, το αεροδρόμιο αλλάξει εικόνα προς το καλύτερο. Αυτά τα ολίγα και ας έχουμε δύναμη να αντιμετωπίσουμε όλες αυτές και τις άλλες προκλήσεις που θα ορθωθούν μπροστά μας το νέο έτος.

ΤΟ 2015 ΞΕΜΕΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΕΛΠΙΔΑ, ΤΟ 2016 ΤΙ ΘΑ ΦΕΡΕΙ; ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΑποχαιρετίσαμε την πιο περίεργη αλλά συνάμα ίσως και πιο κρίσιμη χρονιά, αυτό όμως μένει να το αποδείξει ο καιρός, ενώ υποδεχτήκαμε πριν λίγα 24ωρα, το νέο έτος, με «χαμηλής πτήσης» τις προσδοκίες. Και με αρκετή δόση καχυποψίας και επιφυλακτικότητας, συναισθήματα που απορρέουν, από όσα βιώσαμε εξ αιτίας του ιδιόρρυθμου και ιδιότροπου 2015. Το 2015 μπήκε φουριόζικα και με ανατροπές αφού ήδη στον πρώτο μήνα η χώρα απέκτησε για πρώτη φορά, αριστερή κυβέρνηση, με τις ελπίδες, στο «χρηματιστήριο των προσδοκιών», να σημειώνουν limit up. Τα όσα ακολούθησαν είναι λίγο πολύ γνωστά. Η «Πρώτη φορά αριστερά» μας οδήγησε κατ’ αρχήν σε ένα δημοψήφισμα τον Ιούλιο, αμέσως μετά στην υπογραφή του τρίτου και πιο σκληρού μνημονίου και σε εκλογές, όπου πλέον, αφού σημειώθηκε αναπόδραστα λόγω των εξελίξεων επώδυνο limit down στις προσδοκίες, σήμανε amber alert, για την ελπίδα που χάθηκε. Και κάπως έτσι, με εντυπωσιακές πιρουέτες και κωλοτούμπες, και με «βαφτίσια» που το «παλιό» και το «νέο» έγιναν ένα, έφυγε μια χρονιά, που επισώρευσε στην ελληνική οικονομία και κοινωνία ένα χρέος περίπου 67 δις ευρώ. Όσον αφορά τα τοπικά δρώμενα, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το 2015 ως ένα έτος άοσμο, άγευστο και αδιάφορο, αφού σχεδόν τίποτα δε άλλαξε, τουλάχιστον προς το καλύτερο. Η χρονιά μπήκε με τον χειρότερο τρόπο, λόγω της ναυτικής τραγωδίας του Νόρμαν Ατλάντικ, στο βόρειο Ιόνιο, στο οποίο πλοίο επέβαιναν και αρκετοί συμπολίτες μας και στις πρώτες μέρες του νέου έτους υπήρχε αρκετή αγωνία για την τύχη τους. Από κει και πέρα, τα πράγματα ακολούθησαν έναν ρυθμό, που δεν άφηνε πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, κυρίως λόγω της πυκνότητας των πολιτικών εξελίξεων στη κεντρική πολιτική σκηνή, αφού διήγαμε μια περίοδο ανακατατάξεων και μεταβατικότητας. Τα capital control τα οποία επεβλήθησαν για πρώτη φορά στη χώρα μας, δημιούργησαν αρκετά προβλήματα στην εξέλιξη των συγχρηματοδοτούμενων έργων, πολλά από τα οποία σταμάτησαν. Και σταμάτησαν σε μια κρίσιμη χρονικά περίοδο, αφού στο τέλος του 2015 έληγε η προγραμματική περίοδος 2007 – 2015. Σημαντικοί τομείς που σχετίζονται με τις κοινωνικές υποδομές του νησιού, όπως οδικό δίκτυο, βιολογικοί σταθμοί, αλλά και με το επίπεδο των παρεχομένων κοινωνικών υπηρεσιών, κατέγραψαν σημαντική υστέρηση, με τρανό παράδειγμα τα τεράστια λειτουργικά προβλήματα στο Γενικό Νοσοκομείο του νησιού. Σε όλα αυτά να προστεθεί στο τέλος του έτους, το πλήγμα που δέχθηκε τόσο η τοπική οικονομία, αλλά και οι οικογένειες των ελαιοπαραγωγών με την «καρατόμηση» των επιδοτήσεων. Μοναδικός τομέας που αποπνέει νότα αισιοδοξίας, είναι ο τουρισμός, ο οποίος κατέγραψε σημαντική άνοδο στις αφίξεις, σημειώνοντας νέο ρεκόρ με 1.093. 000 επιβάτες στο αεροδρόμιο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ. Και η κρουαζιέρα επίσης πήγε καλά, αν και με μειωμένα νούμερα στις αφίξεις, αλλά με σημαντική εξέλιξη, αφού παραδόθηκε σε χρήση η προέκταση του προσήνεμου μόλου των κρουαζιεροπλοίων. Ξεχωριστή στιγμή η ανακοίνωση της υποψηφιότητας της Κέρκυρας για Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021, ένα θετική γεγονός που κληροδότησε το απερχόμενο έτος στο νέο έτος, με την ευχή το 2016 να ευοδωθεί ο στόχος αυτός. Αυτά και καλή μας χρονιά.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ; ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΗ ευχάριστη έκπληξη που επεφύλασσαν οι φίλοι, τα στελέχη και η λεγόμενη «βάση» της Νέας Δημοκρατίας με την αθρόα προσέλευση τους στις κάλπες της 20ης Δεκεμβρίου, παρά τις αντίθετες προβλέψεις μετά το φιάσκο της 22ας Νοεμβρίου, θα έχει συνέχεια; Αυτό βεβαίως, αν θα έχει συνέχεια ή όχι, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα διαχειριστεί αυτό το «κεφάλαιο» που δημιουργήθηκε τη περασμένη Κυριακή, η σημερινή, αλλά κυρίως, η αυριανή και νέα ηγεσία του κόμματος. Συμπεριλαμβανομένης στο «νέα» ηγεσία και την πλευρά του «ηττημένου» στην επικείμενη εκλογική διαδικασία του δεύτερου γύρου της 10ης Ιανουαρίου 2016. Έκπληξη βεβαίως ήταν και οι σχεδόν 3000 ψηφοφόροι οι οποίοι προσήλθαν στις κάλπες σε τοπικό επίπεδο, αν και στη προηγούμενη εκλογική διαδικασία του 2009, η προσέλευση των ψηφοφόρων, ήταν αρκετά μεγαλύτερη που πλησίαζε τις 5.000 περίπου. Βεβαίως θα πρέπει να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι μιλάμε για δύο διαφορετικές «Νέα Δημοκρατία» αυτή του 2009 με αυτή του 2016 και με εντελώς διαφορετικές τις πολιτικοοικονομικές συνθήκες. Επιπρόσθετα, το να προσέρχονται στις κάλπες, περίπου 3000 άτομα – ψηφοφόροι, σε μια εκλογική περιφέρεια, που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε συγκεντρώσει, πριν από δυο περίπου μήνες, στις τελευταίες εθνικές εκλογές, ένα από τα τρία χαμηλότερα ποσοστά πανελλαδικά, αυτό κάτι λέει, κάτι που μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να ερμηνευτεί και ως νέα αρχή. Όταν σε μια εκλογική περιφέρεια, με χαίνουσες πληγές και με παγιωμένα ρήγματα, η Νέα Δημοκρατία, κατορθώνει, να σηκώσει από τον καναπέ τους ψηφοφόρους της και μια εκλογική διαδικασία, που ενέχει, ως διαδικασία, αντίρροπες προς την ενότητα συλλογιστικές, εκ φύσεως και λειτουργεί, σε αυτή την φάση, ως συγκολλητική δυναμική, ίσως είναι από τα πιο σημαντικά οφέλη, που σε τοπικό επίπεδο, έχει κερδίσει το κόμμα, πέρα από τα οικονομικά οφέλη που συνοψίζονται στην αριθμητική πράξη 3.000 Χ 3 ευρώ = 9.000 ευρώ και σε σύνολο της χώρας περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ. Έχει και αυτό την αξία του, αφού το κόμμα έχει και τα χρέη του, χρέη που θα κληθεί η νέα ηγεσία να τα διευθετήσει. Σε τοπικό πάντα επίπεδο, τα αποτελέσματα, με πρώτο τον Βαγγέλη Μειμαράκη και με δεύτερο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ήταν αναμενόμενα, αφού ο μεν πρώτος, είχε την υποστήριξη σύσσωμης της τοπικής ηγεσίας της ΝΟΔΕ αλλά και του πρώην Υπουργού Νίκου Δένδια και του πρώην Βουλευτή Στέφανου Γκίκα, ενώ η οικογένεια Μητσοτάκη, απεδείχθη ότι διατηρεί στο νησί τις δυνάμεις της. Να θυμίσω ότι τα 2009 στις εσωκομματικές εκλογές, στη Κέρκυρα, είχε βγει πρώτη η Ντόρα Μπακογιάννη, ενώ όπως όλοι γνωρίζουμε τελικός νικητής και μετέπειτα Πρωθυπουργός, αναδείχθηκε ο Αντώνης Σαμαράς. Ίσως αυτή τη φορά, που ο Κυριάκος Μητσοτάκης βγήκε δεύτερος, αν αλλάξει και το γούρι για την οικογένεια Μητσοτάκη, αλλά αυτό θα φανεί στις 10 Ιανουαρίου. Ο κύριος Τζιτζικώστας με το αποτέλεσμα στο νησί, μάλλον απογοήτευσε και απογοητεύθηκε, με την τρίτη θέση, αν και είχε την ολόθερμη υποστήριξη αυτοδιοικητικών στελεχών, όπως του πρώην Δημάρχου Γ. Τρεπεκλή, που δεν τον βοήθησε όμως να κάνει την έκπληξη και να μπει σφήνα, ανάμεσα στα δύο «φαβορί». Τώρα, η εκλογική εσωκομματική διαδικασία της 10ης Ιανουαρίου, είναι μια νέα «μάχη» με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από την προηγούμενη και πρόσφατη εκλογή, με ανοιχτά όλα τα αποτελέσματα. Αλλά αυτά θα τα πούμε μετά τις γιορτές. Καλά και Ευτυχισμένα Χριστούγεννα.

ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΑΛΛΑ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΣτην τελευταία συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου συζητήθηκε ένα από τα σημαντικότερα θέματα και από τις βασικότερες προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί επιτέλους ο τόπος μας και το νησί μας, αλλά και γενικότερα τα νησιά μας στο Ιόνιο με τρόπο ορθολογικό και όχι άναρχο, όπως έχει συμβεί μέχρι σήμερα και τις συνέπειες τις πληρώνουμε όλοι μας και θα τις πληρώσουμε πολύ περισσότερο στο μέλλον. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ήταν στο «φόρτε» μας και κυρίως των ασκούντων την εξουσία τα θέματα τα περιβαλλοντικά και πολύ περισσότερα τα θέματα που σχετιζόταν με την χωροταξία. Για πολλούς λόγους, γιατί δεν ήταν στην κουλτούρα μας, δεν είχαμε τέτοιες αντιλήψεις και γιατί πολλές φορές έκαναν τζιζζζ. Επίσης δεν ήταν θέματα πιασάρικα, υπό την έννοια δεν έφερναν ψήφους, ενώ αντιθέτως μπορεί να δημιουργούσαν προβλήματα σε θέματα εκλογικής διαδικασίας. Έτσι λοιπόν ενώ αρκετές φορές επιχειρήθηκε να «μπει τάξη στον χώρο» μέσω της προώθησης των χωροταξικών σχεδιασμών, αυτές οι προσπάθειες έμεναν στη μέση, έμεναν ημιτελής και ο καθένας έκανε ότι γούσταρε, ενώ δεν έλειπαν και περιπτώσεις που κάποιοι αυτό το κενό, αυτό το έλλειμμα το εκμεταλλευόταν για ίδιον όφελος και αντιλαμβάνεστε τι εννοώ. Έτσι λοιπόν είδαμε οικισμούς να φυτρώνουν δεξιά και αριστερά από το πουθενά, με αποτέλεσμα να καταστρέφεται το περιβάλλον ή στην καλύτερη των περιπτώσεων να προβάλλεται το περιβάλλον, είδαμε να χτίζονται κτίρια «θεριά», πάνω σε λόγους ή σε δασικές εκτάσεις ή σε περιοχές που δεν επιτρεπόταν. Είδαμε να σχεδιάζεται, για παράδειγμα η παράκαμψη της πόλης και όπως λένε καλά γνωρίζοντες σήμερα, λόγω δόμησης, να μην μπορεί να υλοποιηθεί. Είδαμε το νησί μας να είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της χώρας και αν αλλοιώνεται σε μεγάλο βαθμό το φυσικό περιβάλλον. Και όλα αυτά στο νησί του πρώτο Έλληνα πολεοδόμου του Σταμάτη Βούλγαρη. Και την ίδια στιγμή να μην έχουμε λύσει βασικά προβλήματα, όπως το θέμα της χωροθέτησης για τα στερεά απόβλητα, μετά τον κορεσμό της περιοχής στο Τεμπλόνι, να μην έχουμε αξιοποιήσει τις ΑΠΕ, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ διαθέτουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα που άλλες περιοχές και άλλες χώρες δεν τα διαθέτουν, αλλά βρίσκονται πολύ μπροστά από εμάς και βέβαια να μην διαθέτουμε επιχειρηματικό ή βιοτεχνικό πάρκο, ενώ τα συζητάμε τουλάχιστον μια 20ετία. Και την ίδια στιγμή όλοι να επιδεικνύουμε, δοθείσης της ευκαιρίας, την ευαισθησία μας για την προστασία του περιβάλλοντος, στην ουσία όμως υποκρινόμενοι ότι μας ενδιαφέρει ότι θέμα, όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος. Το αστείο είναι ότι ενώ μιλάμε όλη για την αναγκαιότητα κατασκευής και λειτουργίας Βιοτεχνικού ή Επιχειρηματικού πάρκου, για παράδειγμα, κανείς δεν το θέλει στη γειτονιά του. Ενώ όλοι μιλάμε για την αναγκαιότητα χρήσης των ανανεώσιμων πηγής ενέργειας, κανείς για παράδειγμα δεν θα ήθελε τις ανεμογεννήτριες κοντά στην περιοχή του. Καλά για τα στερεά απόβλητα δεν κάνω λόγο, γιατί τα ζούμε καθημερινά. Όπως επίσης 30 χρόνια δεν κατορθώσαμε να λύσουμε το πρόβλημα της μούργας, δηλαδή των υγρών αποβλήτων. Υποκρινόμαστε ότι ενδιαφερόμαστε αλλά στην ουσία αυτό που μας ενδιαφέρει είναι όλα αυτά τα ζητήματα να μην ενοχλήσουν την περιοχή μας ή την καθημερινότητα μας. Δυστυχώς λόγω των λαθών του παρελθόντος έχει δημιουργηθεί μια στρεβλή εντύπωση και αντίληψη για αυτά τα ζητήματα, τα οποία έχουν ποινικοποιηθεί στην συνείδηση του απλού πολίτη. Μακάρι να αρχίσει η εποχή που αυτές οι στρεβλώσεις θα απαλειφθούν και θα αλλάξουμε, ως κοινωνία αντιλήψεις.

ΟΛΑ ΤΑ ΕΊΧΑΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΜΑΣ ΕΛΕΙΠΕ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ .

E-mail Εκτύπωση PDF
altΣε μια περίοδο που δεν πάει τίποτα καλά ή σχεδόν τίποτα και η εικόνα που παρουσιάζει το νησί μας, στις δημόσιες υποδομές, που είναι κυρίως ευθύνη της αυτοδιοίκησης Α! και Β! βαθμού, η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, διεξαγάγει ηλεκτρονικό! δημοψήφισμα για το αν θέλουμε ή όχι την παραχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων και δη των αεροδρομίων που ανήκουν στα διοικητικά όρια της Περιφέρειας μας, δηλαδή της Ζακύνθου, της Κεφαλονιάς, του Ακτίου που εξυπηρετεί την Λευκάδα και το Ιωάννης Καποδίστριας της Κέρκυρας, στον ιδιώτη. Άντε στην ημικρατική κοινοπραξία της Fraport. Θα ψηφίσουμε, όσοι ψηφίσουν και αυτό δεν εξαρτάται από τη βούληση τους, αλλά και από το εάν είναι εξοικειωμένοι ή όχι με το διαδίκτυο ή εάν διαθέτουν ή όχι υπολογιστή, άρα εξ αντικειμένου κάποιοι αποκλείονται της διαδικασίας, για το εάν επιθυμούμε ή όχι την παραχώρηση των αεροδρομίων. Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων μας καλεί να πάρουμε θέση, για την υπόθεση της παραχώρησης, που ήδη έχει αποφασιστεί από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Και όχι μόνο αυτό, εντός των επομένων ημερών και ενώ θα βρίσκεται σε ισχύ η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, θα υπογραφεί και η συμφωνία ανάμεσα στο ΤΑΙΠΕΔ και στη κοινοπραξία με βασικό μέτοχο τη Fraport. Άρα η Περιφέρεια καλεί τους πολίτες να συμμετάσχουν σε μια διαδικασία που δεν έχει νόημα, αφού η υπόθεση της παραχώρησης των 14 περιφερειακών αεροδρομίων, άρα και των 4 της περιφέρειας μας, έχει τελειώσει, με υπογραφή της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Και το εύλογο ερώτημα που ανακύπτει είναι, γιατί η Περιφερειακή αρχή επέμεινε σε αυτή την διαδικασία, η οποία αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία, με τις ψήφους μόνο του συνδυασμού της ΑΝΑΣΑ και για την οποία διαδικασία, όπως για το πώς θα έπρεπε να διατυπωθεί το ερώτημα του, κατ’ ευφημισμόν, δημοψηφίσματος, δεν ρωτήθηκε το σώμα, δηλαδή το Περιφερειακό Συμβούλιο; Όπως επίσης ανακύπτει ένα ακόμα κρίσιμο και εύλογο ερώτημα, τι θα κερδίσουμε ως πολίτες, εάν το αποτέλεσμα του ηλεκτρονικού δημοψηφίσματος! αντιτάσσεται στην παραχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων; Θα υπάρξει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα; Θα αλλάξει γνώμη η Κυβέρνηση; Θα ακυρωθεί η παραχώρηση; Προφανώς όχι, αφού το συγκεκριμένο δημοψήφισμα δεν έχει νομική ισχύ και θεσμική νομιμοποίηση. Στην περίπτωση όμως που το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ταχθεί υπέρ της παραχώρησης των περιφερειακών αεροδρομίων, τότε η Περιφερειακή αρχή και ο Περιφερειάρχης, τι θα κάνουν; Θα πουν ένα mea culpa; Πολλά θα μπορούσα να πω για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά νομίζω ότι δεν συντρέχει λόγος, γιατί όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι γίνεται μόνο και μόνο, για επικοινωνιακούς σκοπούς, οι οποίοι ενδεχομένως, θεωρεί η περιφερειακή αρχή ότι εξυπηρετούν το ίματζ της. Η ουσία όμως είναι, ότι αντί να αναλώνει ενέργεια και δυνάμεις, σε μια διαδικασία που δεν έχει ουσία, καλό θα είναι να επικεντρώσει την προσοχή της σε πολύ πιο ουσιαστικά ζητήματα, όπως είναι η ολοκλήρωση έργων που κινδυνεύουν να χαθούν, όπως το τουριστικό καταφύγιο στο Καφέ Γυαλί ή το έργο της ανακατασκευής της παραλιακής της Γαρίτσας, το οποίο κινδυνεύει άμεσα από τις κακοκαιρίες αυτού του χειμώνα, αλλά και για άλλα έργα τα οποία καταγράφουν σημαντική καθυστέρηση.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΕ ΝΕΥΡΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΕίναι γνωστό σε όλους ότι ανέκαθεν ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελούσε για το κράτος, ένα αναγκαίο κακό, από το οποίο δεν μπορούσε να απαλλαγεί, γιατί δεν θα θεωρούνταν ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος, αφού για την Ευρώπη, ο θεσμός αποτελεί πρώτιστη προτεραιότητα για τις κρατικές δομές. Όχι όμως για τις εκάστοτε κυβερνήσεις της χώρας μας, που έβλεπαν την αυτοδιοίκηση, ως έναν θεσμό που απειλούσε να τους «κλέψει» εξουσία και πόρους. Έτσι λοιπόν οι εκάστοτε κυβερνήσεις διαχρονικά όχι μόνο αρνούνταν να απεμπολήσουν ένα μέρος της εξουσίας τους, αλλά έβρισκαν διάφορους τρόπους να «ψαλιδίζουν» τον θεσμό της αυτοδιοίκησης, όπως φορτώνοντας του αρμοδιότητες, οι οποίες όμως δεν συνοδεύονταν από πόρους. Κλασικό παράδειγμα οι αρμοδιότητες για την επισκευή των σχολικών κτιρίων. Δεν είναι βέβαια το μοναδικό. Άλλο κλασικό παράδειγμά είναι η ασυνέπεια των κυβερνήσεων διαχρονικά, να παρέχουν στην αυτοδιοίκηση Α! και Β! βαθμού τους θεσμοθετημένους πόρους. Οι οποίοι πόροι, πολλές φορές, κυρίως τα μνημονιακά χρόνια, είναι αρκούντως κουτσουρεμένοι. Κλασικό παράδειγμα η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, η οποία το 2013 ήταν να πάρει από τους Κ.Α.Π για τις υποδομές 9.500.000 εκατομμύρια ευρώ και πήρε 680.000 χιλιάδες για τις ανάγκες των νησιών του Ιονίου. Και την επόμενη χρονιά, πήρε 0. Τα ίδια ισχύουν και για τους Δήμους αφού η ΣΑΤΑ είναι κουτσουρεμένη περίπου κατά 40%. Για να μην έρθουμε βεβαίως στο περσινό καλοκαίρι που είναι πρόσφατη η περιπέτεια της αυτοδιοίκησης με τα αποθεματικά που της πήρε σε ένα βαθμό τα κράτος για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Πάντα η αυτοδιοίκηση ήταν για τα κράτος ο «φτωχός συγγενής», το αποπαίδι. Γι’ αυτό άλλωστε θεσμοθετήθηκε ο δεύτερος βαθμός αυτοδιοίκησης, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση με καθυστέρηση 164 ετών, σε σχέση με τα Ευρωπαϊκά κράτη, μόλις το 1994. Γι’ αυτό καθυστέρησε να ονοματιστεί σο Σύνταγμα ο δεύτερος βαθμός αυτοδιοίκησης στο τέλος της δεκαετίας του 90 με αρχές της δεκαετίας του 2000 και γι’ αυτό το Ελληνικό κράτος εφεύρε την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, μια ενδιάμεση μορφή διοίκησης, που δε υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη, παρά μόνο στην χώρα μας και είναι ουσιαστικά το μακρύ χέρι του κράτους ή ο τοποτηρητής, που ελέγχει ουσιαστικά την αυτοδιοίκηση. Να ξεκινήσω λοιπόν από το τελευταίο, ενώ ήταν ρητή δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ η κατάργηση των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, ο Υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Κουρουμπλής, τόσο στη Γενική Συνέλευση της ΕΝ.ΠΕ όσο και στη Γενική Συνέλευση της ΚΕΔΕ, δεν έκανε λόγο, παρά μόνο αναφέρθηκε γενικόλογα και αόριστα για κάποιες αλλαγές που θα γίνουν στο μέλλον. Το κυριότερο όμως πρόβλημα είναι τα οικονομικά και εκεί το κράτος αφήνει εκτεθειμένη την αυτοδιοίκηση, «προσφέροντας» της ουσιαστικά, το ρόλο του «αερόσακου» απέναντι στις αντιδράσεις των πολιτών, με αποτέλεσμα να «τα ακούνε» οι αυτοδιοικητικοί και το κράτος να προστατεύεται από την γκρίνια και τα δικαιολογημένα παράπονα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αθέτηση των υποσχέσεων του κράτους στις θεομηνίες που έπληξαν τόσο την Κεφαλονιά, όσο και τη Λευκάδα. Χαρακτηριστικό στη περίπτωση της Λευκάδας είναι ότι ενώ έχουν καταγραφεί ζημιές στις δημόσιες υποδομές που αγγίζουν τα 20 εκατομμύρια ευρώ, το κράτος έχει εγκρίνει ένα ποσό 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, δηλαδή σταγόνα στον ωκεανό. Και την ίδια ώρα η ΚΕΔΕ μπροστά σε αυτή την διαμορφωμένη κατάσταση που θα παγιωθεί με την προς ψήφιση προϋπολογισμό της επόμενες ημέρες, αποφάσισε κινητοποιήσεις με συμβολικό κλείσιμο των Δήμων, το Σάββατο, που όπως είναι γνωστό είναι κλειστοί οι Δήμοι!!! Και έναν ανέκδοτο με τον ΤΟΤΟ παιδιά, για να μας φτιάξει η διάθεση. Και μη χειρότερα.

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΥΑΛΟ. ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ … ΠΛΟΥΤΟΣ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΔιάβαζα στο διαδίκτυο ότι: «Η Σουηδία έχει την πολυτέλεια να βγάζει λεφτά από τα σκουπίδια της αλλά και τα σκουπίδια και των άλλων Ευρωπαίων. Συγκεκριμένα, αγοράζει τα σκουπίδια του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας, της Νορβηγίας και της Ιρλανδίας, όχι γιατί δεν έχει δικά της σκουπίδια, αφού ο μέσος Σουηδός παράγει 461 κιλά σκουπίδια το χρόνο όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, αλλά επειδή έχει τις κατάλληλες υποδομές για να εκμεταλλεύεται και τα σκουπίδια των υπολοίπων». Επίσης είναι αξιοσημείωτο το ότι μόλις το 1% των σκουπιδιών της Σουηδίας πάει στους Χ.Υ.Τ.Υ, ενώ επίσης η χώρα διαθέτει 32 σταθμούς παραγωγής ατμού από σκουπίδια που λειτουργεί ως 1η ύλη παραγωγή ηλεκτρικής ενεργείας την οποία χρησιμοποιούν ως επί το πλείστον για την θέρμανση τους 1.000.000 νοικοκυριά και 260.000 για ηλεκτρισμό. Μοιραία έκανα τη σύγκριση με όλα αυτά που βιώνουμε τα τελευταία περίπου 20 χρόνια στο τόπο μας και στην Ελλάδα γενικότερα, που αδυνατούμε να διαχειριστούμε με ορθολογικό και αποτελεσματικό τρόπο τα απορρίμματα μας, ζώντας και βιώνοντας έναν «καρκίνο» που μας ταλανίζει, που διχάζει την κοινωνία και «πληγώνει» το περιβάλλον και κυρίως τον υδροφόρο ορίζοντα. Δεν μπορέσαμε να αξιοποιήσουμε τις χρηματοδοτικές ευκαιρίες που μας παρείχαν τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να λύσουμε ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία. Και όχι μόνο να προστατεύσουμε το περιβάλλον, αλλά να κερδίσουμε σε ενέργεια και χρήματα, από τα σκουπίδια, όπως κάνουν τα σύγχρονα κράτη και οι σύγχρονες κοινωνίες της Ευρώπης. Όσο η ανακύκλωση υλικών παραμένει μια πρακτική μόνο με αόριστο περιβαλλοντικό όφελος, η εξάπλωσή της στην κοινωνία θα είναι περιορισμένη. Το ίδιο αποτέλεσμα έχουμε όσο το οικονομικό όφελος της διαχείρισης δεν διαχέεται ουσιαστικά σε όλο το δίκτυο διαχείρισης των απορριμμάτων. Που βρίσκεται σήμερα η ανακύκλωση; Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Εταιρείας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων και της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, η ανακύκλωση βρίσκεται αρκετά κάτω του 40 %. Με επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ Δεν είναι τα μόνα χρήματα που καταλήγουν κυριολεκτικά στα σκουπίδια και επιβαρύνουν τους ισχνούς προϋπολογισμούς των Δήμων και των δημοτών. Χρήματα που λείπουν από άλλες υπηρεσίες, όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί. Χρήματα που θα μπορούσαν να στραφούν σε υπηρεσίες πρόνοιας που τόσο αναγκαίες είναι για την κοινωνία και την συνοχή της. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα; Γιατί είμαστε ικανοποιημένοι επιτρέποντας να χάνονται κάθε χρόνο τόσα χρήματα, παραπάνω από αναγκαία, από τα ταμεία των Δήμων; Χρήματα του κάθε πολίτη ξεχωριστά, αφού προέρχονται από τα δημοτικά τέλη που όλοι μας καταβάλλουμε; Γραφειοκρατία, κακός σχεδιασμός, λάθος μελέτες, έλλειψη στρατηγικής στόχευσης, ωχαδερφισμός και όλα αυτά που χαρακτηρίζουν το ελληνικό πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης μας οδήγησαν εδώ που μας οδήγησαν. Γιατί το πρόβλημα δεν το αντιμετωπίζουμε μόνο εμείς εδώ στο νησί, αλλά σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Κράτος, υπηρεσίες, δήμοι, πολίτες έχουν βολευτεί με μια κατάσταση η οποία κρατά τους πάντες ικανοποιημένους. Ο πολίτης πληρώνει αδιαμαρτύρητα μέσω της ΔΕΗ τα τέλη, ο Δήμος τα διοχετεύει στο κύκλωμα της καθαριότητας, τα σκουπίδια μαζεύονται. Γιατί να σπάσει κανείς μια τόσο αποδοτική αλυσίδα; Έλεος πια, ας βάλουμε μυαλό.

ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΠΛΑΚΩΣΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΟΧΙ ΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΜΑΛΟΣ.

E-mail Εκτύπωση PDF
altΗ περίοδος αυτή, που δεν απέχει μεγάλο χρονικό διάστημα από τις Άγιες μέρες των Χριστουγέννων, χαρακτηρίζεται από την επίδραση μιας σειράς γεγονότων, τα οποία έρχονται με τέτοια χρονική αλληλουχία, που δεν προλαβαίνουμε να σηκώσουμε κεφάλι, ως κοινωνία και να τα αντιμετωπίσουμε με τον δέοντα τρόπο. Γεγονότα που έχουν να κάνουν τόσο με τον «μικρόκοσμο» μας στο νησί, όσο και με γεγονότα πανευρωπαϊκής σημασίας και παγκόσμιας, που όμως σαφώς επηρεάζουν την καθημερινότητα μας και τον τρόπο ζωής μας, σε όλους του τις εκφάνσεις. Γιατί μπορεί τα όσα διαδραματίζονται στο Παρίσι και σε άλλα μέρη της Ευρώπης, αλλά και στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή, να απέχουν από εμάς μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα, όμως στην παγκοσμιοποιημένη πια κοινωνία, ισχύει η θεωρία του χάους και το πέταγμα της πεταλούδας στην Ασία που μπορεί να προκαλέσει έναν τυφώνα στη Βόρειο Αμερική. Σίγουρα φαίνεται ακραίο και υπερβολικό το παράδειγμα και ενδεχομένως επιστημονικά μη τεκμηριωμένο, αλλά το βέβαιο είναι ότι τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι και η απειλή του ISIS σίγουρα θα έχει σοβαρότατες επιδράσεις στη ζωή μας γενικότερα, επιδράσεις που θα φανούν μακροπρόθεσμα αλλά και άμεσα. Ποιος αλήθεια αμφιβάλλει ότι δεν θα επηρεάσει την τουριστική οικονομία, που έτσι και αλλιώς είναι ένα μια ευπαθής οικονομική δραστηριότητα και επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες, όπως ο φόβος της τρομοκρατίας. Ποιος θα έχει το σθένος να ταξιδέψει με την ίδια άνεση που ταξίδευε τα προηγούμενα χρόνια; Σε ποιους προορισμούς θα πάει; Με ποια κριτήρια θα επιλέγει αυτούς τους προορισμούς; Σίγουρα με το κριτήριο της ασφάλειας. Ωα τουριστικός προορισμός είμαστε έτοιμοι να του το προσφέρουμε Και εννοώ και ως χώρα, αλλά και ως νησί. Ως χώρα με τις χιλιάδες των μεταναστών, κυρίως στο Αιγαίο, μήπως μπούμε στο στόχαστρο κάποιων που μας επιβουλεύονται; Πως θα τι διαχειριστούμε αυτό το ζήτημα; Ως νησί, στο θέμα της ασφάλειας, τι κάνουμε με την κατάργηση τριών σημαντικών αστυνομικών τμημάτων στη περιφέρεια και συγκεκριμένα των Μπενιτσών, της Παλαιοκαστρίτσας και της Λευκίμμης, που είναι και οι τρεις κατ’ εξοχήν τουριστικές περιοχές; Το λέω υπό την έννοια, ότι από τη στιγμή που η ασφάλεια, θα αποτελέσει ένα βασικό κριτήριο επιλογής του τουριστικού προορισμού, δεν πρέπει να γίνει καμία έκπτωση σε θέματα ασφάλειας, είτε σχετίζονται με την τρομοκρατία, είτε με την μικροεγληματικότητα ή παραβατικότητα, όπως σε αυτές τις περιοχές. Αρκεί ένα μικρό περιστατικό, να αναφερθεί σε κάποιο ταμπλόιντ του εξωτερικού και μετά να τρέχουμε και να μη φθάνουμε. Αυτή η περιβόητη επιτροπή διαχείρισης κρίσεων, για τον τουριστικό μας προορισμό και γενικότερα για τα Ιόνια, αν θέλετε, γιατί δεν συγκροτείται. Δεν είναι μια ευκαιρία να προβάλουμε τον τουριστικό μας προορισμό ως έναν ασφαλή τουριστικό προορισμό; Δεν διαθέτουμε αυτή τη στιγμή ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, το οποίο με «μαεστρία» και τεχνοκρατική προσέγγιση θα μπορούσαμε να το διαχειριστούμε; Εγώ πιστεύω πως ναι. Όμως είχαμε και σε τοπικό επίπεδο μια «χιονοστιβάδα» από προβλήματα, τα οποία βέβαια μας έρχονται από το παρελθόν, όπως οι νέες κινητοποιήσεις των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής Τεμπλονίου, με αφορμή την επικείμενη έλευση του δεματοποιητή, που επαναφέρει η κινητοποίηση αυτή το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Το θέμα της παιδιατρικής και γενικότερα του τομέα της δημόσιας υγείας. Στην παιδιατρική ήρθε μι παιδίατρος, έφυγε η άλλη με άδεια, όποτε ίσα βάρκα, ίσα νερά. Πάλι στο κόκκινο. Και μέσα σε όλα αυτά ήρθε και ο Εγκέλαδος, που έπληξε με φονικό τρόπο τη Λευκάδα, αφού άφησε πίσω του δυο θύματα και μεταξύ των άλλων προκάλεσε προβλήματα και στο κτίριο των Τεχνικών λυκείων της Κέρκυρας, αφού έγινε και εδώ ιδιαίτερα αισθητός. Το θέμα όμως με την στατικότητα και γενικότερα με την ασφάλεια του συγκεκριμένου κτιρίου, είναι ένα πρόβλημα που έρχεται από το παρελθόν, αλλά μέχρι τώρα κανείς δεν μπίρες ένα δώσει λύσεις, αναδεικνύοντας την διαχρονική ανικανότητα πολιτείας και τοπικών αρχών να φανούν χρήσιμες στους πολίτες και δη στα παιδιά. Ας ευχηθούμε να βρεθεί η σύγχρονη θεά Αθηνά, για να «φονεύσει» τον Εγκέλαδο της αδιαφορίας και της ανικανότητας των διαφόρων εξουσιών σε όλες τις βαθμίδες τους.

Σελίδα 8 από 35